~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...................... Διαδικτυακή περιοδική έκδοση για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης * ..με ειδήσεις * άρθρα * ...υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής * ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης

Περί οράματος για το κοινό μέλλον της Ευρώπης βέβαια, ας μην έχουμε μεγάλες προσδοκίες

«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018

Οι εφημερίδες πνέουν τα λοίσθια. Οι αναγνώστες γυρίζουν την πλάτη.


Οι εφημερίδες πνέουν τα λοίσθια. Οι αναγνώστες γυρίζουν την πλάτη. Υπάρχουν λόγοι.
1ος λόγος: Έχουν εξαφανιστεί από την πιάτσα οι διευθυντές που είχαν ΟΡΑΜΑ και ενέπνεαν τους συντάκτες. Αποτέλεσμα ρόλο διευθυντή να παίζει ο εντολοδόχος του αφεντικού.
2ος λόγος. Η εφημερίδα έχει καταστεί ένα επιχειρηματικό εργαλείο που υπηρετεί στενά επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα με αποτέλεσμα να έχει καταστεί άνευρη ανούσια και άνευ ενδιαφέροντος.
3ος λόγος. Εχει καταργήσει δράσεις και στηλες που της έδιναν λογο ΥΠΑΡΞΗΣ.Για παράδειγμα:
α. Έχει καταργηθεί η μορφή της καμπάνιας που ήταν η επιθετική έρευνα που κυρίως στόχευε σε δημόσιο πρόσωπο η σε συγκεκριμένη δημόσια δράση. Στην καμπάνια συμμετείχαν όλα τα τμήματα της εφημερίδας, το ελεύθερο, το πολιτικό, οι σκιτσογράφοι, οι σχολιαστές κ.ο.κ
β. Ανύπαρκτη είναι η Έρευνα. Ήταν μια κοπιώδης και ερευνητική δημοσιογραφική παρέμβαση που παρήγαγε στο τέλος πολιτικό και κοινωνικό αποτέλεσμα. Από αποτελούσε αιχμή της εφημερίδας που ήταν φορές που κατέληγε σε παραίτηση αξιωματούχου. Έπαιρναν σ' αυτή μέρος συνδικαλιστές πολίτες,αξιωματούχοι και πολιτικοί και είχε μεγάλη διάρκεια. Πχ. Έρευνα στον κόσμο των ναρκωτικών,είτε στον κόσμο της νύχτας,η ακόμα των κόσμο της προσφυγιάς κ.ο.κ.
γ. Καταργήθηκε το καθημερινό χρονογράφημα και το ευθυμογράφημα. Απαιτούσε καλούς γραφιάδες που ήταν και ακριβοπληρωμένοι. Ένας χρονογράφος ήταν σήμα κατατεθέν τη εφημερίδας.
Με τον τρόπο αυτόν η εφημερίδα αποκτούσε ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ και δεν εχει να φοβηθεί τίποτα από τον ανταγωνισμό της τηλεόρασης του ραδιοφώνου η του Διαδικτύου. Αντίθετα διέθετε ισχυρά όπλα στην φαρέτρα της εναντίον όλων αυτών. Είχε ΚΥΡΟΣ!

ΥΓ: Παράδειγμα: Φανταστείτε σήμερα μια έρευνα με στόχο την τηλεόραση και τους ιδιοκτήτες καναλιών.....

Σάββατο 14 Ιουλίου 2018

Για την απώλεια του Μάνου Αντώναρου

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ.....


Η είδηση της απώλειας του δημοσιογράφου Μάνου Αντώναρου, το μεσημέρι της Παρασκευής, σκόρπισε θλίψη.

Η ακέραιη και πολυετής διαδρομή του στον χώρο της δημοσιογραφίας, και η ενασχόληση με τα διαδίκτυο και τα social media, τον είχαν καταστήσει εξαιρετικά αγαπητό και συμπαθή.
Παραθέτουμε πολλά από τα συγκινητικά μηνύματα για την απώλειά του, καθώς και τις σχετικές ανακοινώσεις κομμάτων.
~~~~~~~~~

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με βαθιά θλίψη ανακοινώνει την απώλεια του δημοσιογράφου Μάνου Αντώναρου, ο οποίος “έφυγε”
σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών.

Ο Μάνος Αντώναρος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956 και σπούδασε στην Πάντειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Από πολύ νωρίς ήρθε σε επαφή με τη δημοσιογραφία καθώς, ως παιδί, συνόδευε τον πατέρα του, τον κορυφαίο σκιτσογράφο Αρχέλαο Αντώναρο, στα γραφεία της «ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ» για να παραδώσει τα σκίτσα του. Εκεί, ο πιτσιρικάς Μάνος έβλεπε με ορθάνοικτα μάτια μερικά από τα ιερά τέρατα της αθλητικής δημοσιογραφίας να εργάζονται πυρετωδώς μπροστά στις λινοτυπικές μηχανές. Και το έβαλε σκοπό να γίνει ένας απ’ αυτούς.
Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία στο ελεύθερο ρεπορτάζ ξεκίνησε το 1982 από την εφημερίδα «ΕΞΠΡΕΣ», συνέχισε στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ» και το 1983 μεταπήδησε στην «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ» με καθημερινό χρονογράφημά του. Για μικρό χρονικό διάστημα την επόμενη χρονιά επιμελήθηκε την αθλητική σελίδα στην εφημερίδα «ΕΙΔΗΣΕΙΣ», έως ότου, το 1985, άρχισε να ασχολείται με το εξωτερικό δελτίο και τη γελοιογραφία στην εφημερίδα «ΚΕΡΔΟΣ», ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του.
Το 1986 ξεκίνησε τη συνεργασία του με το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ως συντάκτης στο Τμήμα Τεκμηρίωσης πολιτικοοικονομικών ειδήσεων, ενώ μακρόχρονη υπήρξε η πορεία του και στον περιοδικό Τύπο («ΠΑΝΘΕΟΝ», «ΡΟΜΑΝΤΣΟ», «AUTOEXPRESS», «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», «ΕΝΑ», «ΤΗΛΕΡΑΜΑ», «ΜΙΑ»). Υπήρξε τακτικός συνεργάτης πάμπολλων Μέσων, χρονογράφος στις εφημερίδες «24 ΩΡΕΣ» και «ΒΡΑΔΥΝΗ», τακτικός συνεργάτης των δελτίων ειδήσεων του Τ/Σ «ANTENNA TV» από το 1992, ραδιοφωνικός παραγωγός στον «ΑΘΗΝΑ 9,84», συμβάλλοντας καταλυτικά στο στήσιμο της ελεύθερης ραδιοφωνίας, παρουσιαστής εκπομπών στον Τ/Σ «SEVEN X», συντονιστής στο δορυφορικό πρόγραμμα της ERT – SAT, διευθυντής προγράμματος στον Τ/Σ «ΣΚΑΙ», σύμβουλος στον Τ/Σ «STAR», ενώ διετέλεσε επί σειρά ετών διευθυντής δημοσίων σχέσεων του Τ/Σ «MEGA».
Από το 2005 ασχολήθηκε έντονα με το διαδίκτυο και υπήρξε ένας από τους πρώτους blogger στην Ελλάδα (manosantonaros.blogspot.com). Αρθρογράφησε στις ιστοσελίδες zougla.gr και gazzetta.gr και τελευταία στο sdna.gr και στο newsit.gr, ενώ διηύθυνε, επίσης, την ιστοσελίδα ihappy.gr.
Ο Μάνος Αντώναρος υπήρξε ένας πολύπλευρος και δραστήριος δημοσιογράφος, πρωτοπόρος και διορατικός, με ανατρεπτική πέννα, ο οποίος αφήνει έντονο το στίγμα του στο λειτούργημά μας και είναι βέβαιο ότι είχε ακόμα πολλά να προσφέρει. Αντισυμβατικός και με οξύ πνεύμα, δημιούργησε δυνατές φιλίες στο χώρο και αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό σε όλους όσους τον γνώρισαν και συνεργάστηκαν μαζί του.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ συλλυπείται τους οικείους του, τον αγαπημένο του αδελφό Ευάγγελο Αντώναρο και ιδιαιτέρως τα δύο ανήλικα παιδιά του, Αθηνά και Αρχέλαο και αποχαιρετά τον εξαίρετο συνάδελφο.

~~~~~~~~~

Συλλυπητήρια του Προέδρου της Βουλής για την απώλεια του δημοσιογράφου Μάνου Αντώναρου

Τα συλλυπητήριά του εξέφρασε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης για τον αδόκητο θάνατο του δημοσιογράφου Μάνου Αντώναρου.

Ο κ. Βούτσης δήλωσε: «Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Μάνου Αντώναρου, ενός διακεκριμένου δημοσιογράφου, με μακρά πορεία στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Για τον αδόκητο θάνατό του εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια και τους οικείους του και την ειλικρινή συμπαράστασή μου στον μονάκριβο αδελφό του Ευάγγελο Αντώναρο».
~~~~~~~~~

Συλλυπητήριο μήνυμα του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ
για τον θάνατο του Μάνου Αντώναρου
Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συναδέλφους του Μάνου Αντώναρου, ενός δημοσιογράφου με πολύχρονη και επιτυχημένη θητεία στα ΜΜΕ.

~~~~~~~~~~
Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, για την απώλεια του δημοσιογράφου
 Μάνου Αντώναρου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:
«Η δημοσιογραφική οικογένεια έγινε σήμερα φτωχότερη. Έχασε ένα εργατικό και πάντα σεμνό μέλος της: Τον Μάνο Αντώναρο.
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας είχε σημαντική παρουσία στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, ενώ ιδιαίτερη αγάπη είχε για το διαδίκτυο, αφού ήταν από τους πρώτους blogger στην Ελλάδα.
Ξεχώρισε για τον επαγγελματισμό, τη συναδελφικότητα και την διεισδυτική του ματιά στα γεγονότα.
Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή μας συλλυπητήρια».

_____________

Πέμπτη 12 Ιουλίου 2018

ΜΜΕ: Τα έδωσαν όλα για τα μνημόνια και έχασαν

Τρία χρόνια μετά την προδοσία της ελπίδας, εννέα χρόνια μετά την επικυραρχία, τα νυν μίντια ξεδοντιασμένα και ανίσχυρα, προσπαθούν να πουλήσουν εκδουλεύσεις, παρακαλώντας για λίγο ακόμη κρατική στήριξη.


Από την Ματίνα Παπαχριστούδη *

Τρία χρόνια από την προδοσία της ελπίδας του ΟΧΙ, εννέα χρόνια επικυριαρχίας μνημονίων. Οι αλλαγές στο χώρο των μίντια είναι σαρωτικές. Οι αρχικές εντολές τρόϊκας-ΔΝΤ όπως είχαν εκφραστεί στην απόρρητη έκθεση του Μπόμπ Τράα για τράπεζες-μιντια, έχουν αποδώσει τα μέγιστα. Μια γρήγορη και όχι αναλυτική καταγραφή: Έκλεισε η στρόφιγγα δανείων, έβαλε λουκέτο το τότε χλιαρά αντιπολιτευόμενο Alter, έκλεισε η πολύ αντιπολιτευόμενη Ελευθεροτυπία αν και είχε το μικρότερο δανεισμό. Έμειναν να διαπραγματεύονται, ενδυόμενοι τη φορεσιά της ερπύστριας αντιλαϊκών μέτρων οι χαραπαλεύοντες μιντιάρχες. Ψυχάρης, Μπόμπολας και σία προσδοκούσαν πως με τα παλιά τους αλλά και νέα κόλπα θα εξασφάλιζαν εκτός από την πολιτική και την οικονομική ασυλία των επικυρίαρχων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και των ευρωπαϊκών μηχανισμών στήριξης. Έχασαν.
Απόρρητες εκθέσεις, στοιχεία, λόμπινγκ σε υψηλότατο επίπεδο δεν έφεραν για αυτούς το προσδοκώμενο αποτελέσμα. Από το 2012 ως και το 2015 οι ιδιοκτησίες των ελληνικών ΜΜΕ σε συνεργασία με τα υψηλόβαθμα δημοσιογραφικά στελέχη τους, κατέστρεψαν όλη τη δυναμική τους. Αρχικά στράφηκαν εναντίον των εργαζμένων τους, ξερίζωσαν κυριολεκτικά τη δημοσιογραφία από το περιεχόμενο τους, απέλυσαν μαζικά πάνω από το 50% του προσωπικού τους. Μετέτρεψαν τα Μέσα τους σε προπαγανδιστικές μηχανές εκφοβισμού του λαού, τρομοκράτισης ολόκληρων επαγγελματικών ομάδων, συκοφάντισης κινημάτων και κινητοποιήσεων.
Έχασαν και πάλι. Η αλλαγή κυβέρνησης έφερε σε πρώτο πλάνο την πολιτική διαπραγμάτευση και οι εντολείς τους, τρόϊκα και ΔΝΤ έγιναν «θεσμοί» και «εταίροι» για το ΣΥΡΙΖΑ. Τα μίντια των πτωχευμένων μιντιαρχών άργησαν να κατανοήσουν, πολέμησαν σκληρά και εξαφανίστηκαν. Το σύμβολο της μνημονιακής προπαγάνδας, το Μegaπαραδόθηκε από τους ιδίους του μετόχους του νεκρό στην τελετή επίσημης μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε αστικό κόμμα εκφραστή της πολιτικής των μνημονίων. Ο ΔΟΛ πτώχευσε χωρίς κανείς να κλάψει για αυτόν, το συγκρότημα Μπόμπολα κορνιοποιήθηκε. Όλα αυτά τα χρόνια για τον χώρο των ελληνικών ΜΜΕ, για την ελληνική βιομηχανία μίντια δεν υπήρξε κανένα οικονομικό ενδιαφέρον. Πέρα από εγχώριους ή εξωχώριους κατσαπλιάδες.
Τρία χρόνια μετά την προδοσία της ελπίδας, εννέα χρόνια μετά την επικυραρχία, τα νυν μίντια ξεδοντιασμένα και ανίσχυρα, προσπαθούν να πουλήσουν εκδουλεύσεις, παρακαλώντας για λίγο ακόμη κρατική στήριξη.

Από τη στήλη “Πίσω από τις κάμερες” στο κυριακάτικο ΠΡΙΝ
* από "Ο ΣΧΟΛΙΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΗΕΑ" σ

Σάββατο 30 Ιουνίου 2018

Ο Τύπος στο στάχαστρο

Μολονότι οι επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων είναι συχνές σε διεθνές επίπεδο, οι φονικές επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων μέσων ενημέρωσης, όπως αυτή που διαπράχθηκε την Πέμπτη στην Αννάπολις, στην Πολιτεία Μέριλαντ, είναι μάλλον σπάνιες: μια από τις πιο πρόσφατες και πιο πολύνεκρες ήταν εκείνη στα γραφεία της γαλλικής εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo, το 2015.

Δολοφονικές επιθέσεις σε δημοσιογράφους και ΜΜΕ


Μια δολοφονία δημοσιογράφου που συγκλόνισε την κοινή γνώμη στις ΗΠΑ ήταν εκείνη, την 26η Αυγούστου 2015, της Άλισον Πάρκερ, εργαζόμενης σε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο στην Πολιτεία Βιρτζίνια, στα 24 της χρόνια. Δολοφονήθηκε μαζί με τον 27χρονο εικονολήπτη Άνταμ Γουόρντ σε εξωτερικό χώρο, ενώ έπαιρνε συνέντευξη που αναμεταδιδόταν απευθείας. Δράστης ένας πρώην δημοσιογράφος, ο Βέστερ Λι Φλάναγκαν, ο οποίος κατόπιν αυτοκτόνησε.
Όμως οι φονικές επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων ΜΜΕ των τελευταίων δεκαετιών έχουν διαπραχθεί εκτός των ΗΠΑ.
2015: Charlie Hebdo, Παρίσι
Την 7η Ιανουαρίου 2015, δύο αδέλφια, ο Σερίφ και ο Σαΐντ Κουασί, 32 και 34 ετών, εισβάλλουν στο κτίριο των γραφείων της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας Σαρλί Εμπντό στο Παρίσι και ανοίγουν πυρ με Καλάσνικοφ, σκοτώνοντας 12 ανθρώπους. Ανάμεσα στα θύματα οι σκιτσογράφοι Wolinski, Cabu, Charb και Tignous, καθώς και δύο αστυνομικοί, ο ένας από τους οποίους πέφτει νεκρός κατά τη διάρκεια της απόδρασης των ενόπλων. Άλλοι 11 άνθρωποι τραυματίζονται.
Έπειτα από δύο ημέρες και ανθρωποκυνηγητό των αρχών οι δύο δράστες, που διατείνονται πως διέπραξαν την επίθεση εξ ονόματος της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο (ΑΚΑΧ), πέφτουν νεκροί από πυρά αστυνομικών.
Τον Νοέμβριο του 2011, η έδρα της Σαρλί Εμπντό, που είχε δημοσιεύσει σκίτσα του Μωάμεθ, έγινε στόχος εμπρηστών, χωρίς να υπάρξουν θύματα.
2013: Libération, Παρίσι
Τη 18η Νοεμβρίου 2013, ένας νεαρός βοηθός φωτογράφος τραυματίζεται σοβαρά από τα πυρά ενός άνδρα οπλισμένου με τουφέκι, που ανοίγει πυρ στο χολ της εισόδου της εφημερίδας Λιμπερασιόν. Τρεις ημέρες νωρίτερα, ο δράστης εισβάλλει στο τηλεοπτικό δίκτυο BFMTV, όπου απειλεί έναν αρχισυντάκτη.
Ο δράστης, ο Αμπντελχακίμ Ντεχάρ, που ανήκε άλλοτε στον χώρο της άκρας αριστεράς, ηλικίας 48 ετών όταν εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, καταδικάζεται το 2017 να εκτίσει 25 χρόνια κάθειρξη.
2012: Διπλή επίθεση στη Νιγηρία
Την 27η Απριλίου 2012, στη Νιγηρία, δύο βομβιστικές επιθέσεις στοιχίζουν τη ζωή οκτώ ανθρώπων, καθώς και ενός βομβιστή-καμικάζι, στην πρωτεύουσα Αμπούτζα και στην Καντούνα, μεγάλο αστικό κέντρο του βορρά, με στόχο για πρώτη φορά εφημερίδες στη χώρα αυτή της Αφρικής, που συγκλονίζεται συχνά από πολυαίμακτες ενέργειες τζιχαντιστών.
Στην Αμπούτζα, η επίθεση στοχοθετεί το κτίριο που φιλοξενεί τη σύνταξη και το τυπογραφείο της καθημερινής εφημερίδας ThisDay, που έχει ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις άνθρωποι και ο καμικάζι.
Στην Καντούνα, τη μεγαλούπολη του βορρά, όπου η πλειονότητα των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι, βόμβα εκρήγνυται μπροστά σε ένα κτίριο όπου στεγάζεται η σύνταξη διαφόρων εφημερίδων, συμπεριλαμβανομένης της ThisDay. Τέσσερις άνθρωποι σκοτώνονται. Ο δράστης της επίθεσης αυτής, ένας ισλαμιστής, καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη.
1996: Maison de la presse, Αλγέρι
Την 11η Φεβρουαρίου 1996, 21 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους και δεκάδες άλλοι τραυματίζονται σε βομβιστική επίθεση με αυτοκίνητο παγιδευμένο με μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών υλών. Στόχος, ένα παλιό στρατόπεδο που έχει μετατραπεί στην έδρα πολλών εφημερίδων, στο κέντρο του Αλγερίου.
Ανάμεσα στα θύματα είναι τρεις δημοσιογράφοι της εφημερίδας Soir της Αλγερίας, ο διευθυντής της Αλάουα Άιτ Μεμπάρεκ, ο Μοχάμεντ Ντόρμπαν κι ο Τζαμέλ Ντεράζα.
Οι υποψίες στρέφονται αρχικά στην Ισλαμική Ένοπλη Ομάδα (GIA), αλλά μερικούς μήνες αργότερα, οι αρχές προσάπτουν την ευθύνη στο Ισλαμικό Μέτωπο για τον Ένοπλο Τζιχάντ (FIDA), μια οργάνωση διαβόητη για δολοφονίες διανοούμενων και προσωπικοτήτων.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυριακή 24 Ιουνίου 2018

«Απαίτησε την Ελευθερία του Τύπου»



«Απαίτησε την Ελευθερία του Τύπου»
Με ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων και μία καμπάνια αφύπνισης και ενημέρωσης, το Al Jazeera καλεί τους αναγνώστες και τους υπόλοιπους χρήστες των μέσων ενημέρωσης διεθνώς να απαιτήσουν την ελευθερία του Τύπου, μεταδίδοντας το μήνυμα «Demand Press Freedom» και καταγγέλλοντας τους δεκάδες νεκρούς και φυλακισμένους δημοσιογράφους κατά το 2018.
Στο βίντεο του αραβικού τηλεοπτικού δικτύου, εμφανίζονται άνθρωποι από διάφορα μέρη του κόσμου, να καλούν στην προστασία της ελευθερίας του Τύπου, έναν χρόνο μετά από την προσπάθεια τριών χωρών του Κόλπου και της Αιγύπτου να παύσουν τη μετάδοση του καναλιού στην επικράτειά τους.
«Όταν οι φωνές φιμώνονται, η αλήθεια αρνείται και οι ιστορίες που έχουν σημασία δεν λέγονται και δεν ακούγονται, ο Τύπος δεν είναι ελεύθερος» αναφέρουν στο βίντεο οι εμφανιζόμενοι.
«Το Al Jazeera μπορεί να είναι ο μόνος μιντιακός οργανισμός που έχει υποφέρει περισσότερο και έχει στοχοποιηθεί τόσο για την επαγγελματική του καταγραφή» αναφέρει ο Μοστέφα Σουάγκ από το Al Jazeera.
«Οι δημοσιογράφοι μας έχουν απειληθεί, φυλακιστεί, βασανιστεί και σκοτωθεί, τα γραφεία μας έχουν βομβαρδιστεί, το σήμα μας έχει μπλοκαριστεί, οι ιστότοποί μας έχουν χακαριστεί και οι λογαριασμοί μας στα social media έχουν κατέβει. Εμείς συνεχίζουμε να στηρίζουμε την ελευθερία του Τύπου και να καταγράφουμε τους κόπους των δημοσιογράφων και των επαγγελματιών του Τύπου ανά τον κόσμο» αναφέρεται στην καμπάνια του Al Jazeera.
Όπως αναφέρει το αραβικό δίκτυο, προχωράει στην εν λόγω καμπάνια απαντώντας στις πιέσεις κατά του Τύπου που αυξάνουν διεθνώς, ενώ τονίζεται πως κατά τους Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα, μόνο μέσα στο 2018, έχουν σκοτωθεί 35 δημοσιογράφοι, οι 11 εξ αυτών στο Αφγανιστάν. Επίσης, κρατούμενοι σε φυλακές βρίσκονται τουλάχιστον 168 δημοσιογράφοι.

Βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?time_continue=13&v=ddLe8Dh40WY
https://www.thepressproject.gr/…/Apaitise-tin-Eleutheria-to…

Τετάρτη 30 Μαΐου 2018

Συμμετοχή στην 24ωρη απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ - Οι Ενώσεις Τύπου καλούν τους εργαζόμενους να περιφρουρήσουν την απεργία της Τετάρτης και να συμμετάσχουν δυναμικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις.

Χωρίς δημοσιογράφους και ενημέρωση την Τετάρτη 30 Μαΐου
    Συμμετοχή στην 24ωρη απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ    

Τη συμμετοχή τους στην 24ωρη απεργία των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 30 Μαΐου, με την κήρυξη 24ωρης απεργίας από τις 06.00 π.μ. της Τετάρτης 30 Μαΐου 2018 έως τις 06.00 π.μ. της Πέμπτης 31 Μαΐου 2018 σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αποφάσισαν τα Διοικητικά Συμβούλια των συνεργαζόμενων ενώσεων στον χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ.
Οι Ενώσεις Τύπου καλούν τους εργαζόμενους να περιφρουρήσουν την απεργία της Τετάρτης και να συμμετάσχουν δυναμικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις.
Σε κοινή ανακοίνωση στον Τύπο επισημαίνεται:
«Οι εργαζόμενοι στον χώρο της ενημέρωσης, ως ενεργό κομμάτι του σκληρά δοκιμαζόμενου εργατικού κινήματος και της ελληνικής κοινωνίας:
Αντιδρούμε - εναντιωνόμαστε στα αντιλαϊκά μέτρα και στις μνημονιακές δεσμεύσεις που συνεχίζονται με αμείωτη ένταση θέτοντας στην ατζέντα διαρκώς και νέα ληστρικά μέτρα, αδιαφορώντας προκλητικά για τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, που πλήττουν κατάφωρα το σύνολο του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα τους εργαζομένους στο χώρο του Τύπου» και
~~~~~~~~~~~~~~~
«Διεκδικούμε, αγωνιζόμαστε, απεργούμε για:
Σταθερή και πλήρη εργασία για όλους, με ίσα δικαιώματα
Αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις
~~~~~~~~~~~~~~~
Στήριξη του ΕΔΟΕΑΠ, ως αυτόνομου και αυτοδιοίκητου Ταμείου που καλύπτει το σύνολο των εργαζομένων στο χώρο του Τύπου σε όλη τη χώρα. Να σταματήσουν οι εμφανείς και αφανείς προσπάθειες των θεσμών, της Eurostat και των εργοδοτών για την υπονόμευση της αυτοτέλειας του ΕΔΟΕΑΠ. Η Κυβέρνηση να πάψει να παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο στο θέμα του ΕΔΟΕΑΠ.
Δωρεάν δημόσια υγεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους ασφαλισμένους
Κατάργηση του νόμου - λαιμητόμου Κατρούγκαλου για το συνταξιοδοτικό (ν. 4387/2016).
Στήριξη της απόφασης για αποχή από την αξιολόγηση
'Αμεση εξόφληση δεδουλευμένων, όπου οφείλονται
Ουσιαστικά και αποτελεσματικά μέτρα αντιμετώπισης της ανεργίας
Αποκατάσταση του συστήματος συλλογικών διαπραγματεύσεων και τήρηση της υποχρέωσης των εργοδοτών για κατάρτιση και υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, χωρίς παρελκυστικές τακτικές με στόχο την αποτροπή των ΣΣΕ που τους δεσμεύουν και την υπογραφή ατομικών συμβάσεων εργασίας με πρόσχημα τη κρίση.
Κανένας πλειστηριασμός, για την πρώτη κατοικία, για τους εργαζόμενους που αδυνατούν να πληρώσουν.
Να σταματήσει η φορολογική επιδρομή και η καταλήστευση του εισοδήματος, με αφορολόγητο στα 12.000 ευρώ
Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση, χωρίς κρατικό και εργοδοτικό παρεμβατισμό στην άσκηση των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, με κυρίαρχο το δικαίωμα της αυτοτελούς διεκδίκησης συλλογικών διαπραγματεύσεων και το δικαίωμα της απεργίας».

___________

Πέμπτη 24 Μαΐου 2018

Τι εφημερίδες λοιπόν χρειαζόμαστε σήμερα;

   ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ..... 
Ο κ. Κόινερ και οι αναξιόπιστες εφημερίδες

efimerides.jpg


EUROKINISSI/ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

γράφει ο Τάσος Τσακίρογλου*

«Είμαι ένας μεγάλος εχθρός των εφημερίδων» είπε ο κ. Βιρ, «δεν θέλω εφημερίδες». Ο κ. Κ. αποκρίθηκε: «Εγώ είμαι ακόμα μεγαλύτερος εχθρός των εφημερίδων. Θέλω άλλες εφημερίδες». Αυτός ο διάλογος γίνεται σε μια από τις «Ιστορίες του κ. Κόινερ» του Μπέρτολτ Μπρεχτ, τίτλος του ομώνυμου βιβλίου, με υπότιτλο «Η διαλεκτική σαν τρόπος ζωής».
Η δύναμη αυτού του αποσπάσματος αφορά φυσικά και το σήμερα, εποχή που όλο και λιγότεροι επιλέγουν τις εφημερίδες για να ενημερωθούν. Είτε γιατί η κουλτούρα της ανάγνωσης του έντυπου λόγου φθίνει όλο και περισσότερο είτε γιατί η ίδια η έννοια της εφημερίδας έχει βουλιάξει στην αναξιοπιστία, στον κιτρινισμό και στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Εχει σημασία όμως η διαφορετική προσέγγιση των κυρίων Βιρ και Κόινερ, αφού ο πρώτος απορρίπτει συλλήβδην την έννοια της εφημερίδας, ενώ ο δεύτερος αναζητά και απαιτεί «άλλες (καλύτερες) εφημερίδες». Ο ένας τις θεωρεί περιττές, ο άλλος αναγκαίες – έστω και υπό τελείως διαφορετικές προϋποθέσεις.
Ο κορεσμός, η κόπωση και η οργή που μας έχει προξενήσει η ενημέρωση εν γένει γίνονται αιτία καθολικής απόρριψής της. Φυσικά την ίδια ώρα αυτή η απόρριψη αποτελεί και το τέλειο άλλοθι για τη δική μας παθητική στάση, για τη δική μας βιασύνη να ξεμπερδέψουμε με κάτι τόσο θολό, τόσο αμφισβητούμενο, τόσο ύποπτο και επικίνδυνο. Επιλέγουμε πολλές φορές τη νιρβάνα της άγνοιας ή την ικανοποίηση της ημιμάθειας.
Η μία πλευρά της κρίσης του Τύπου είναι η γνωστή διαπλοκή οικονομικών, πολιτικών και δημοσιογραφικών συμφερόντων που γνωρίσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Η άλλη είναι η αδιαφορία του κοινού και η αποχή του από τη διεκδίκηση μιας ενημέρωσης πλουραλιστικής, έντιμης και διαφανούς. Αυτή η δεύτερη πλευρά αποτελεί μια από τις συνιστώσες της κρίσης πολιτικής συμμετοχής, αφού αυτή η τελευταία προϋποθέτει πολίτες ενημερωμένους και δραστήριους.
Τι εφημερίδες λοιπόν χρειαζόμαστε σήμερα; Αυτή είναι μια συζήτηση που πρέπει να κάνουμε μεταξύ μας οι δημοσιογράφοι, αλλά και με το κοινό, μέσω ενός ανοιχτού, δημόσιου διαλόγου. Σήμερα είναι ίσως πια ξεπερασμένος ο διαχωρισμός μεταξύ εφημερίδων που παρέχουν news (ειδήσεις και ποικίλη ύλη) και των εφημερίδων που παρέχουν views (απόψεις, αναλύσεις κλπ).
Τα γεγονότα, οι αποκαλύψεις και άρα το ρεπορτάζ είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Το ίδιο αναγκαία βέβαια είναι και η εμβάθυνση, η κατανόηση και η ένταξη των γεγονότων σ’ ένα πλαίσιο. Τα δύο αυτά συστατικά, συνοδευόμενα από την απαραίτητη εντιμότητα και την ισχυρή πρόσδεση στα συμφέροντα των πολλών, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για τις «άλλες εφημερίδες» που απαιτεί ο κ. Κόινερ.
Αυτές οι προϋποθέσεις είναι το κριτήριο για μια εφημερίδα και ταυτόχρονα το μέτρο με το οποίο πρέπει να μετρήσουν τους εαυτούς τους οι δημοσιογράφοι για να είναι ειλικρινείς με τους αναγνώστες τους. Και, φυσικά, η κάθε εφημερίδα πρέπει να διασφαλίζει την οικονομική της βιωσιμότητα, δηλαδή την ανεξαρτησία της από επιχειρηματικά, κομματικά ή άλλα συμφέροντα. Αυτό σήμερα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη συνδρομή των αναγνωστών και με κανέναν άλλο τρόπο.
Οπως λέει ο Μπρεχτ, οι αναγνώστες με τη δυσαρέσκειά τους αναδεικνύουν την αξία των εφημερίδων και όταν ο κ. Βιρ λέει ότι τον απασχολεί η σημερινή ανάξια λόγου ποιότητα των εφημερίδων, στην πραγματικότητα τον απασχολεί η αυριανή άξια λόγου ποιότητά τους.