~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Διαδικτυακή περιοδική έκδοση για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης * ..με ειδήσεις * άρθρα * ...υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής * ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης

Εκδηλώσεις "100 Χρόνια ΕΣΗΕΑ, 1914 - 2014"
«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
Άνθρωποι και Φύση πάνω από τα κέρδη

Πέμπτη, 8 Φεβρουαρίου 2018

Τέλος και με τη βούλα για το MEGA - Τι αναφέρει η ανακοίνωση της Τηλέτυπος

MEDIA08/02/2018

«Το Δ.Σ θεωρεί ότι εξάντλησε όλες τις ενέργειες που θα μπορούσε να κάνει κάτω από τις προαναφερόμενες πολύ δύσκολες συνθήκες και θα προχωρήσει από εδώ και πέρα με βάσει τα προβλεπόμενα από την κείμενη νομοθεσία».
Με μια μακροσκελή ανακοίνωση που υπογράφει το ΔΣ του Mega, ανακοινώνει πως ο όμιλος Βαρδινογιάννη αποσύρεται επί της ουσίας από την Τηλέτυπος, δηλώνοντας πως θα καταβάλει το ποσό που αντιστοιχεί στους εργαζόμενους, για την μερική εξόφληση της μισθοδοσίας, καλώντας και τους υπόλοιπους μετόχους, να αναλάβουν τις ευθύνες τους, ενώ όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, η Alter Ego του Βαγγέλη Μαρινάκη έχει ήδη καταβάλει τα χρήματα που του αναλογούν.


Αναλυτικά η ανακοίνωση:


Το σημερινό Δ.Σ. της Τηλέτυπος ανέλαβε καθήκοντα τον Αύγουστο του 2017, μετά από τις αλλαγές που έγιναν στο μετοχικό σχήμα της εταιρίας. Οι βασικοί μέτοχοι την περίοδο αυτή ήταν εταιρίες συνδεδεμένες με την Οικογένεια Βαρδινογιάννη, η εταιρία Alter Ego ιδιοκτησίας του Ε. Μαρινάκη (που αγόρασε τις μετοχές του ΔΟΛ), η εταιρία Dimera του Ι. Σαββίδη (που αγόρασε μέρος των μετοχών του Πήγασου) και η εταιρία Πήγασος του Φ. Μπόμπολα.
Το νέο Δ.Σ. αναλαμβάνοντας τη διοίκηση είχε ως μοναδικό στόχο την εξυγίανση και τη συνέχιση της λειτουργίας του τηλεοπτικού σταθμού Μέγκα.
Διαπιστώσαμε ότι παρόλα τα λάθη και τις λανθασμένες επιλογές της προηγούμενης διοίκησης (υπενθυμίζεται ότι το προηγούμενο ΔΣ είχε ως Πρόεδρο τον Πρόεδρο του ΔΟΛ και Διευθύνοντα Σύμβουλο, υψηλόβαθμο
στέλεχος του ΔΟΛ) , εάν είχε ολοκληρωθεί εγκαίρως η εγκεκριμένη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου για το ποσό των ευρώ 15 εκ (άρνηση καταβολής από πλευράς ΔΟΛ και Πήγασος) και οι συνδεμένες εταιρείες Πήγασος και ΔΟΛ εξοφλούσαν τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις τους ποσού περίπου € 9.200.000 προς την Τηλέτυπος ΑΕ η εταιρία δεν θα είχε οδηγηθεί σε οικονομικό αδιέξοδο.
Η νέα Διοίκηση με την στήριξη αρχικά των βασικών μετόχων εταιριών Οικογενείας Βαρδινογιάννη, Μαρινάκη και Σαββίδη (ο τελευταίος μεταβίβασε τις μετοχές του σε τρίτον τον Οκτώβριο ο οποίος γνωστοποίησε ότι δεν θα συμμετέχει από εκείνη την χρονική στιγμή στην οικονομική στήριξη του σταθμού) ανέθεσε στην εταιρία Grant Thornton την εκπόνηση Επιχειρησιακού Σχεδίου για την εξυγίανση της εταιρίας, στην νομική εταιρία Ποταμίτης-Βεκρής την νομική υποστήριξη και άρχισε αμέσως τις διαπραγματεύσεις με τις Τράπεζες για την εξεύρεση μίας βιώσιμης λύσης στο πλαίσιο του άρθρου 106 του Πτωχευτικού Κώδικα.
Οι Τράπεζες επιβεβαίωσαν προφορικά την συμφωνία τους με τους βασικούς όρους του Επιχειρησιακού Σχεδίου την Τρίτη 9 Ιανουαρίου 2018, αφού έλαβαν την σύμφωνη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή δύο μέρες πριν την ημερομηνία υποβολής των αιτήσεων υποψηφιοτήτων για την χορήγηση των τηλεοπτικών αδειών.
Την περίοδο αυτή οι βασικοί μέτοχοι που στήριζαν τον σταθμό κατέβαλλαν περίπου € 2 εκ για την συνέχιση της λειτουργίας του σταθμού και την πληρωμή μισθοδοσίας και δεσμεύθηκαν στην καταβολή επιπλέον € 15 εκ σε προσεχή αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας στο πλαίσιο του Επιχειρηματικού σχεδίου διάσωσης της εταιρίας.
Το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την αδειοδότηση τηλεοπτικών σταθμών δυσκόλεψε σημαντικά την δυνατότητα επαναλειτουργίας του Μέγκα.
Τον Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2017 τροποποιείται ο Ν 4319/2015 και δημοσιεύεται η προκήρυξη του ΕΣΡ για την αδειοδότηση των Τηλεοπτικών σταθμών Εθνικής Εμβέλειας Γενικής Στόχευσης. Με βάση τον νόμο και την προκήρυξη η Τηλέτυπος Α.Ε δεν μπορούσε να συμμετέχει στον διαγωνισμό, και όποιος σταθμός δεν συμμετείχε στον διαγωνισμό θα έπρεπε να σταματήσει την εκπομπή του προγράμματος του 3 μήνες από την δημοσίευση της προκήρυξης του διαγωνισμού, δηλαδή την 27η Φεβρουαρίου 2018. Λόγω αυτού του αδιεξόδου εξετάστηκε η εναλλακτική λύση μία νέα εταιρία να συμμετάσχει στον διαγωνισμό και μετά την επικύρωση της συμφωνίας αναδιάρθρωσης της Τηλέτυπος από το δικαστήριο να απορροφήσει την δραστηριότητα του τηλεοπτικού σταθμού Μέγκα.

Για να μπορέσει να υλοποιηθεί η εναλλακτική αυτή λύση θα έπρεπε να διασφαλιστεί η αδιάλειπτη λειτουργία του τηλεοπτικού σταθμού Μέγκα.
Δηλαδή να μην διακοπεί η λειτουργία του, είτε την 27/2/2018, όπως όριζε ο νόμος για τους σταθμούς που δεν συμμετείχαν στην διαδικασία, είτε όταν γινόταν η απορρόφηση του σταθμού από την νέα εταιρία και συγχρόνως ακυρωνόταν ο διαγωνισμός από το ΣτΕ (λόγω των προσφυγών που έχουν γίνει από τους εμπλεκόμενους). Για να αρθεί η συγκεκριμένη νομική αβεβαιότητα η εταιρία απηύθυνε γραπτό ερώτημα στο Ε.Σ.Ρ.
Το τελειωτικό χτύπημα δόθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης που αρνήθηκε να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί και απαντώντας ότι ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ουσιαστικά δεν δέχθηκε την πρόταση των μετόχων για την δημιουργία νέας εταιρείας που ως συνέχεια της παλαιάς θα αναλάμβανε τα υφιστάμενα βάρη και την ευθύνη λειτουργίας του σταθμού μελλοντικά.
Η τοποθέτηση αυτή του ΕΣΡ, δημιούργησε σοβαρή νομική αβεβαιότητα για την δυνατότητα συνέχισης της αδιάλειπτης λειτουργίας του σταθμού και πρακτικά δεν επέτρεψε στους μετόχους της εταιρίας να προχωρήσουν τις σχετικές διαβουλεύσεις με τους πιστωτές και στην κατάθεση υποψηφιότητας νέας εταιρίας στον διαγωνισμό. Η αβεβαιότητα αυτή δεν έχει αρθεί μέχρι σήμερα, αλλά τουναντίον έχει αυξηθεί μετά από τις διαρροές που έγιναν από πηγές του ΕΣΡ στα Μέσα Ενημέρωσης.

Η Ascope Trading Ltd, Eταιρεία μέτοχος που συνδέεται με την οικογένεια Βαρδινογιάννη με επιστολή της προς το Δ.Σ ενημέρωσε ότι υπό τις παρούσες συνθήκες δεν προτίθεται να συνεχίσει τις διαβουλεύσεις με τους πιστωτές. Επισημαίνουμε δε ότι μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί άλλος μέτοχος που ενδιαφέρεται να υλοποιήσει το Επιχειρησιακό Σχέδιο της εταιρίας.
Ο ίδιος μέτοχος ενημέρωσε το ΔΣ της εταιρίας ότι εκτιμά ότι το σύνολο των μετόχων θα πρέπει να συνεισφέρουν στην πληρωμή των οφειλών της εταιρίας προς τους εργαζόμενους με βάση το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου που κατέχουν η κατείχαν και την περίοδο που κατείχαν τις μετοχές. Δηλαδή να καταβάλουν το ποσοστό που τους αναλογεί της καθαρής μισθοδοσίας που αντιστοιχεί στην περίοδο 1/7/2016 έως 31/12/2017, αφού αφαιρεθεί το ποσό των € 3,375,000 που εκτιμά η μελέτη της Grant Thornton ότι θα εισπράξουν οι εργαζόμενοι από την εκκαθάριση της εταιρίας και των ποσών που έχουν ήδη καταβάλει μέχρι σήμερα για καταβολή μισθοδοσίας.

Η Ascope Trading Ltd μαζί με άλλες εταιρίες μετόχους της Τηλέτυπος διατίθεται να καταβάλει εξ ελευθεριότητας συνολικά το 35% του ποσού των € 9.28 εκ, ήτοι € 3,25 εκ μείον τα ποσά που έχουν καταβάλλει μέχρι σήμερα, ήτοι € 2.5 εκ. Συνεπώς θα καταβληθούν εξ ελευθεριότητας το ποσό των € 750 χιλ. για την μερική εξόφληση της μισθοδοσίας.
Η εταιρία Alter Ego έχει ήδη καταβάλει τα ποσά που της αντιστοιχούν. Το Δ.Σ της εταιρίας προτίθεται να απευθυνθεί άμεσα στους άλλους μετόχους, δηλαδή στις εταιρίες Dimera, Elenovo και στους μετόχους των εταιριών Πήγασος και ΔΟΛ της περιόδου του έτους 2016 για να ζητήσει την εξ ελευθεριότητας καταβολή των ποσών που τους αναλογεί, δηλαδή συνολικά του ποσού των € 2.5 εκ.
Παράλληλα το Δ.Σ θα ζητήσει από τους Ομολογιούχους που έχουν δεσμεύσει τους λογαριασμούς της εταιρίας να απελευθερώσουν το ποσό των € 3,375,000 που αντιστοιχεί στο ποσό που εκτιμά η μελέτη της Grant
Thornton ότι θα καταβληθεί στο προσωπικό σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρίας, για να χρησιμοποιηθεί για την καταβολή της μισθοδοσίας. Το Δ.Σ θεωρεί ότι εξάντλησε όλες τις ενέργειες που θα μπορούσε να κάνει κάτω από τις προαναφερόμενες πολύ δύσκολες συνθήκες και θα προχωρήσει από εδώ και πέρα με βάσει τα προβλεπόμενα από την κείμενη νομοθεσία.

___________

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

«Έφυγε» ο Κώστας Κωτούλας, στιχουργός και ραδιοφωνικός παραγωγός, δημιουργός πολλών αξέχαστων τραγουδιών

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
     5-02-2018

Τα εγκόσμια για τη γειτονιά των αγγέλων άφησε σε ηλικία 79 ετών ο γνωστός στιχουργός και ραδιοφωνικός παραγωγός, Κώστας Κωτούλας, δημιουργός πολλών αξέχαστων τραγουδιών, όπως το «Χθες Αργά», «Με πνίγει τούτη η σιωπή», «Μίλα μου σαν τη βροχή», «Οι πεταλούδες» κ.ά.
Ο Κώστας Κωτούλας υπηρέτησε με πάθος το ελληνικό τραγούδι, μέσα από διάφορες θέσεις. Γεννημένος στη Ναύπακτο το 1938, βρέθηκε στην Αθήνα για σπουδές στη Νομική, για να ακολουθήσει τις μεγάλες του αγάπες, το στίχο και το ραδιόφωνο, αλλά και να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη διαφήμιση πλάι στον Νίκο Δήμου, τον Μάριο Ποντίκα, τον Γιώργο Σκούρτη, τον Κώστα Μουρσελά και την αρθογραφία.
Γνώρισε από νωρίς και συνεργάστηκε με σημαντικούς έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές, όπως τον Γιάννη Σπανό, τον Στέλιο Καζαντζίδη, τη Βίκυ Μοσχολιού, τον Σταύρο Κουγιουμτζή, την Ελένη Δήμου, την Καίτη Χωματά. Στίχους του τραγούδησαν, μεταξύ άλλων, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Μανώλης Μητσιάς, η Μαρινέλα, ο Μιχάλης Βιολάρης, ο Σταμάτης Κόκκοτας, η Δήμητρα Γαλάνη και η Βίκυ Μοσχολιού.
Η κηδεία του Κώστα Κωτούλα θα γίνει την Τρίτη 6 Φεβρουαρίου στις 11 το πρωί, από τον Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Ναυπάκτου.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Γ. Λακόπουλος: Ο ΔΟΛ κατέρρευσε λόγω της πολιτικής στροφής του προς τη Δεξιά

     Η κρίση του Τύπου       


Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος


Μια πρόσφατη ημερίδα της ΕΣΗΕΑ ο διευθυντής του Βήματος Αντώνης Καρακούσης είπε: «Έτυχε να βρεθώ, εγώ και οι συνάδελφοί μου στον ΔΟΛ, στο επίκεντρο αυτής της μεγάλης κρίσης του Τύπου. Όταν φανερώθηκε, στα τέλη του 2014 με αρχές του 2015 ο εκδότης δεν είχε τις δυνάμεις και δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος της διάσωσης του οργανισμού».
Σε μετάφραση: η κρίση στον ΔΟΛ προέκυψε το 2014 -15 και η αδυναμία ανάκαμψης οφείλεται στον Ψυχάρη. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Για να βρούμε την απάντηση πρέπει να πάμε πολύ πίσω: αν δούμε τι ήταν αυτό που ανέδειξε τις εφημερίδες του ΔΟΛ θα βρούμε και τις οδήγησε στην πτώση του.
Μετά τον Λέοντα Καραπαναγιώτη που κράτησε τα «Νέα» ψηλά -ως τη μεγάλη αντιδεξιά εφημερίδα ολόκληρης της Δημοκρατικής Παράταξης – ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Συνασπισμός, Κέντρο – ο Σταύρος Ψυχάρης έκανε το «Βήμα» την πρώτη μεγάλη εφημερίδα που συνδύαζε την ποιότητα στην ενημέρωση με τις μεγάλες κυκλοφορίες – προτού αρχίζουν να τις επιδιώκουν οι εφημερίδες με τις «προσφορές».
Στηρίχθηκε κυρίως σε μια νέα ομάδα ρεπόρτερς και αντικατέστησε σταδιακά μεγάλα ονόματα της εποχής με παραγωγικούς «αγνώστους». Έτσι ως τα μέσα της δεκαετίας του 1980 δημιούργησε το νέο «Βήμα» με ευρεία αναγνώριση και ισχύ.
Ο Αντώνης, ήδη αναγνωρισμένος δημοσιογράφος τότε, δεν ήταν εκεί και δεν πήρε μέρος σ’ αυτό το εγχείρημα. Ήλθε αργότερα ως αρθρογράφος. Δεν συνδιαμόρφωσέ κάποιους ιδιαίτερους κώδικες που θεμελιώθηκαν εκείνη την περίοδο -και ίσως δεν τους ασπάσθηκε ποτέ. Γι’ αυτό ίσως είναι δύσκολο να δεχθεί ότι η πτώση του ΔΟΛ ήταν πρώτα δημοσιογραφική και μετά οικονομική.
Το «Συγκρότημα» έπεσε από μέσα. Για την ακρίβεια η πτώση επήλθε όταν παραβιάσθηκε αυτοί οι κώδικες.
Ο πρώτος του πρώτος που τους παραβίασε ήταν ο Ψυχάρης που τους δημιούργησε. Όταν π.χ. έβαζε στο «ψυγείο» συντάκτη που ανέφερε διαρκώς το όνομα ενός δικηγόρου. Ή όταν δημοσίευε οτιδήποτε ήταν είδηση και πραγματικό ρεπορτάζ και τίποτε από ότι ήταν «στημένο». Η αλλαγή άρχισε όταν στο Συγκρότημα άνοιξε ο δρόμος για δυο κατηγορίες συμπεριφορών στο εσωτερικό του.
Στη μια βρέθηκαν όσοι άρχισαν να βγάζουν λεφτά πέρα από το μισθό τους- φανερά ή «μαύρα». Από το Χρηματιστήριο, από συμμετοχή σε εταιρίες, από «συμβουλές» σε επιχειρηματίες, από την «στήριξη» συμφερόντων που εμφανιζόταν ως «ρεπορτάζ». Η απόκτηση αυτού του «αγροίκου πλούτου»- όπως έλεγε ο Διαμαντής Πεπελάσης που ήξερε καλά τι συμβαίνει στον ΔΟΛ – αποτυπώθηκε δημοσίως με συγκεκριμένους συμβολισμούς, που όλοι γνωρίζουν.

Στην άλλη βρέθηκαν όσοι αντί για δημοσιογραφία, έκαναν πολιτική, με τη έννοια της μεταφοράς της «γραμμής» κομμάτων και πολιτικών παραγόντων. Στη συνέχεια έφτασαν να κάνουν υποδείξεις προς τους αναγνώστες. Και αυτοί είναι γνωστοί και δακτυλοδεικτούμενοι.
Ο Ψυχάρης ευνόησε αυτά τα παιχνίδια κι ευνοήθηκε και ο ίδιος. Έβγαλε λεφτά από τη δημοσιογραφία κι έγινε πλούσιος. Αλλά για να το πετύχει τη σκότωσε.
Αυτές οι δυο κατηγορίες συμπεριφορών -που δεν είχαν στεγανά μεταξύ τους- παραβαίνοντας στοιχειώδεις κανόνες της δημοσιογραφίας π ου αλλοίωσαν την ποιότητα της ενημέρωσης που προσέφεραν οι εφημερίδες του ΔΟΛ, παραβίασαν και την κορωνίδα των κανόνων του ΔΟΛ: τον αντιδεξιό προσανατολισμό του. Ειδικά την εδραία πεποίθηση των εκδοτών του για τον Μητσοτάκη, όπως προκύπτει άλλωστε και από τις αφηγήσεις του ιδίου στον Αλέξη Παπαχελά, και αποτυπώνονται στο τελευταίο βιβλίο του «Ο Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια» -εκδόσεις Παπαδόπουλος.
Στη μια βρέθηκαν όσοι άρχισαν να βγάζουν λεφτά πέρα από το μισθό τους- φανερά ή «μαύρα». Από το Χρηματιστήριο, από συμμετοχή σε εταιρίες, από «συμβουλές» σε επιχειρηματίες, από την «στήριξη» συμφερόντων που εμφανιζόταν ως «ρεπορτάζ».
Καθώς η κοινή γνώμη δεν τρώει κουτόχορτο, αυτά άρχισαν να μειώνουν την ακτινοβολία των εφημερίδων του ΔΟΛ -αρχίζοντας από το «Βήμα». Ο Ψυχάρης – για λόγους που δεν είναι το παρόντος – άρχισε αλληλουχία λαθών που συμπλήρωσαν την ανοχή του στην παραδημοσιογραφία, την ιδιοτελή δημογραφία. Ένα ήταν ότι απένειμε αξιώματα και ρόλους ακόμη και σε «μαρμαράδες» -που έλεγε ο πολύπειρος Νίκος Νικολάου– με κριτήρια που δεν ανταποκρίνονταν στην παράδοση του ΔΟΛ -και τις προγενέστερές δικές του απόψεις.
Επιβράβευσε παρασιτικές συμπεριφορές και ανέχθηκε την προσοδοφόρα δραστηριότητα δημοσιογράφων με εταιρίες και άλλες απασχολήσεις. Κάποιοι το εισέπρατταν ως προτροπή: κάνε ό,τι κάνω.
Το σημαντικότερο ήταν ότι ξεκίνησε ο ίδιος την στροφή προς τη Δεξιά υποστηρίζοντας τον Αντώνη Σαμαρά για διάφορους λόγους. Στη συνέχεια επέτρεψε να γίνει ο ΔΟΛ ημιεπίσημος μηχανισμός στήριξης του της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αφού όπως ξέρει και η γάτα Ιμαλαϊων ο Τσίπρας απέρριψε τη σχετική προσφορά..

Οι αναγνώστες τιμούσαν τις εφημερίδες του γιατί αυτές που τιμούσαν τους αγώνες και τη διαδρομή της παράταξης, τιμούσαν τους ανθρώπους της και τις ιδέες της. Δεν συκοφαντούσαν τις κινητοποιήσεις, την ιδεολογία και τις αγωνίες της. Δεν δέχονταν στις στήλες τους εξυπνάκηδες και λιβελλογράφους που χλεύαζαν το λαϊκό φρόνημα.

Ποιος θα τολμούσε να πάει στον Καραπαναγιώτη κείμενα σαν αυτά που γράφτηκαν αργότερα στα «Νέα»- και συνεχίζονται; Ποιος θα έδινε στον Ψυχάρη «ρεπορτάζ» αντιγραφή από τα «non papers» ή με τις… προσωπικές απόψεις του;
Το πρόβλημα υγείας του Ψυχάρη, τον έβγαλε από την καθημερινή δράση και έτσι επιταχύνθηκε η κατηφόρα του ΔΟΛ. Λειτουργούσε μέσω τρίτων και αυτοί τον παραμύθιαζαν. Οι σελίδες των εφημερίδων του αρχίσαν να χρησιμοποιούνται για προσωπική ιδιοτέλειά και για πολιτικά παιχνίδια.
Έτσι δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για το τέλος του ΔΟΛ. Ο Ψυχάρης δανειζόταν -χωρίς έλεγχο, με το ιμπέριουμ του μαγαζιού- για να πληρώνει αδρά και- όσους είχαν πλέον τις δικές τους ατζέντες ή τις δικές τους «δουλειές». Έχει τις ευθύνες του- και στη διαχείριση: ο ίδιος ,η οικογένειά του και κάποιοι εκλεκτοί του. Αλλά δεν έγραφε αυτός τις εφημερίδες. Ούτε καν ήξερε τι γράφουν τα τελευταία χρόνια. «Δεν τους ελέγχω»εξομολογούνταν σε φίλους του στην «Αθηναϊκή Λέσχη».
Έχασε πλήρως το έδαφος κάτω από τα πόδια του, όταν κάποιοι μέσα στην επιχείρησή του έκαναν επιλογή επιχειρηματιών που θα μπορούσαν να σώσουν τον ΔΟΛ με αντάλλαγμα την πολιτική γραμμή τους. Όταν οι υπάλληλοι του που οφείλαν να λογοδοτούν στον ίδιο όσο ήταν εκεί έστηναν πίσω από τη πλάτη του καριέρες και τον αντιμετώπισαν σαν παρείσακτο.
Αυτό το πλήρωσε βέβαια ο ίδιος. Όταν κάλεσε τον κουμπάρο και φίλο του Βασίλη Μουλόπουλο που ήξερε τον ΔΟΛ να αναλάβει τα ηνία, υπήρξε αντίδραση από τον… Μητσοτάκη που αξίωσε στη Βουλή να μην αλλάξει γραμμένη. Σαν να ήταν η δική του επιχείρηση. Αντιμετώπισε και εσωτερική αντίδραση, επειδή θεωρήθηκε ότι ο Μουλόπουλος θα άνοιγε το δρόμο στον επιχειρηματία Σαββίδη και συνεπώς θα υπήρχε στροφή υπέρ του Τσίπρα, τον οποίο ως τότε «κανιβάλιζαν» διάφοροι σε -έγκυρες-υποτίθεται- εφημερίδες. Σα να μην ήταν δικαίωμα του Ψυχάρη να κάνει ό,τι ήθελε με τις εφημερίδες του.
Με όλο το σεβασμό στην επαγγελματική διαδρομή του, ο Καρακούσης κάνει λάθος όταν λέει: «Ο εκδότης επιχείρησε να διαπραγματευτεί με τους νέους κυβερνήτες και άρχισε να συζητά όρους και προϋποθέσεις που, αν μη τι άλλο, προέβαλαν τον καθένα από εμάς». Ο εκδότης μπορούσε να συζητάει με όποιον ήθελε και το χρέος των επιτελών του ήταν να τον στηρίζουν ότι να αντιστέκονται.
Εκτός αν επικαλείται την «αδυναμία του εκδότη «άλλοθι για τις δραστηριότητες που ανέλαβε σαν να ήταν ο ίδιος ιδιοκτήτης, για να καταλήξει: «Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι οι εφημερίδες του ΔΟΛ διασώθηκαν και κοντά τρεις εκατοντάδες θέσεις εργασίας».

Δεν σώθηκε όμως ο Ψυχάρης, όπως θα συνέβαινε κατά πάσα πιθανότητα, αν έμπαινε στον ΔΟΛ επιχειρηματίας, πριν την κατάρρευση. Αν ασκούσε το δικαίωμά του να έχουν οι εφημερίδες του οποία γραμμή θέλει ίδιος. Και αν δεν τον άφηναν να οδηγηθεί στον εξευτελισμό να μην πληρώσει τους μισθούς των ανθρώπων που δουλεύαν γι’ αυτόν, έστω εκποιώντας περιουσιακά στοιχεία του. Αυτής ήταν η πραγματική αδυναμία του. Άλλους έσωσε, εαυτόν ου δύναται σώσαι.
Ο ΔΟΛ, ως αυτό που ήταν, δεν σώθηκε. Καταργήθηκε και τη θέση του πήρε ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Μαρινάκη, που εκμεταλλεύεται σήμερα τους τίτλους των εφημερίδων- κατά τη κρίση του, όπως είναι απόλυτο δικαίωμά του.
Είναι θετικό ότι σώθηκαν πράγματι θέσεις εργασίας. Αλλά σε ένα νέο εργασιακό περιβάλλον στο οποίο οι δημοσιογράφοι υπογράφουν συμβάσεις ως «μισθωτοί» και είναι τυλιγμένοι σε μια κόλλα χαρτί- λόγω ανάγκης… Παλιότεροι διευθυντές θα είχαν παραιτηθεί γι’ αυτό.
Υπάρχει στη θέση του ΔΟΛ εκδοτική επιχείρηση που απασχολεί κόσμο- και αυτό είναι μεγάλο όφελος για τον κλάδο. Αλλά κάτι σίγουρα δεν σώθηκε: η πολιτική γραμμή του ΔΟΛ. Δεν είναι πλέον ο πυλώνας της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης που βρισκόταν σε σε διαρκή δημοσιογραφική αντιπαλότητα με την συντηρητική παράταξη.
Αντίθετα οι δυο εφημερίδες σήμερα υποστηρίζουν φλογερά τη ΝΔ του Μητσοτάκη και καθυβρίζουν τον βασικό φορέα της Δημοκρατικής παράταξης. Το «Βήμα» μάλιστα δεν χρειάσθηκε να αλλάξει καν διεύθυνση -, όπως θα συνέβαινε παλαιοτέρα.

___________

ΥΓ.: Ο Αντώνης Καρακούσης είπε και κάτι ακόμη: «Ακούω με κατανόηση τα αιτήματα για επιδότηση και κρατική ενίσχυση των εφημερίδων και γενικά των μέσων. Ωστόσο κρίνω ότι μόνο επικουρικά μπορεί να δει κανείς τέτοιες δυνατότητες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη ο επιδοτούμενος Τύπος είναι εξαρτημένος Τύπος. Και ένας εξαρτημένος Τύπος δεν μπορεί να έχει τύχη στην εποχή μας»
Σωστά; Ναι, αλλά επιδοτούμενος είναι και ο Τύπος με την ανεξέλεγκτη ευχέρεια δανεισμού από τις τράπεζες. Ο Τύπος που στηρίζεται από δραστηριότητές κρατικών προμηθειών, ή που μετέχει σε συναλλαγές κάτω από το τραπέζι. Όπως είναι και ο Τύπος που έχει εξαρτημένους δημοσιογράφους, των οποίων ο μισθός είναι υποπολλαπλάσιο του εισοδήματος τους. Μερική εξάρτηση δε υπάρχει. Ή είναι εξαρτημένη μια εφημερίδα ή δεν είναι. Και η μόνη εφημερίδα τα τελευταία χρόνια που δε είχε καμία απολύτως εξάρτηση, ήταν αυτή που επιχείρησαν να δημιουργήσουν η Γιάννα και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.


Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Διημερίδα: «Η στήριξη εφημερίδων και περιοδικών στην εποχή της κρίσης»

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΣΗΕΑ

Αθήνα, 23.1.18 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                                   
                                                  
Διημερίδα:
«Η στήριξη εφημερίδων και περιοδικών στην εποχή της κρίσης»

  «Η στήριξη εφημερίδων και περιοδικών στην εποχή της κρίσης», είναι το θέμα της Διημερίδας, που οργανώνει το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ, την Πέμπτη και την Παρασκευή, 25 και 26 Ιανουαρίου 2018, στην αίθουσα εκδηλώσεων «Γ.Καράντζας», Ακαδημίας 20 (1ος όροφος).
            Το πλήρες πρόγραμμα είναι το ακόλουθο:

Πέμπτη 25 Ιανουαρίου 2018
11:00  Χαιρετισμός Κατερίνας Λυμπεροπούλου, Μέλους Δ.Σ. του  Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ
Εναρκτήρια Ομιλία:  Ν. Παππάς, Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης,
Χαιρετισμοί  εκπροσώπων Τύπου πολιτικών κομμάτων

12:45 Διάλειμμα

13:00 1η Ενότητα – Συντονίζει ο Παύλος Τσίμας
«Η κρίση του Τύπου στην Ευρώπη. Το ευρωπαϊκό επιχειρηματικό μοντέλο των ΜΜΕ σε κρίση: Προβλήματα και λύσεις»

Εισηγητής ενότητας Raffaele Lorruso, Γενικός Γραμματέας της Ιταλικής Ομοσπονδίας FNSI

Ομιλητές:
- Αντώνης Καρακούσης, Διευθυντής Εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ»
-Μιχάλης Ψύλλος,  Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής ΑΠΕ-ΜΠΕ
- Βασίλης Βασιλόπουλος, Δημοσιογράφος πρώην διευθυντής περιεχομένου Νέων Μέσων της ΕΡΤ – Συντάκτης του Κώδικα δεοντολογίας της ΕΝΕΔ
-Αλκιβιάδης Ψάρρας, Δικηγόρος  Δ.Ν.
-Φάνης Ζώης, Δημοσιογράφος Εκπρόσωπος στο Μεικτό Συμβούλιο ΕΣΗΕΑ Εφημερίδας «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»
-10’ Ερωτήσεις & Απαντήσεις

14:40 Διάλειμμα

15:00  2η Ενότητα – Συντονίζει ο Παύλος Τσίμας
«Πώς απειλεί η οικονομική κρίση την ανεξαρτησία των Μέσων Ενημέρωσης; Οι κίνδυνοι και ιδέες για την αντιμετώπισή τους»

Εισηγητής  ενότητας
Patrick Kamenka Εκπρόσωπος του γαλλικού δημοσιογραφικού συνδικαλιστικού οργάνου SNJ CGT στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων

Ομιλητές:
- Αλέξης Παπαχελάς, Διευθυντής Εφημερίδας «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»
- Γιώργος Πλειός, Καθηγητής Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
- Αντώνης Πανούτσος, Δημοσιογράφος, Μέλος Δ.Σ. Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ
-Κυριάκος Θεοδωρακάκος, Δημοσιογράφος ΑΠΕ, Πολιτικός Επιστήμονας, Μέλος Γενικού Συμβουλίου ΠΟΕΣΥ
-Λευτέρης Κουσούλης, Πολιτικός Επιστήμονας Αρθρογράφος
-10’ Ερωτήσεις & Απαντήσεις

16:20 Τέλος 1ης ημέρας
Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2018

10:00 3η Ενότητα – Συντονίζει η  Φανή Πετραλιά
«Η αναζήτηση εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησης εφημερίδων και περιοδικών»

Εισηγητής ενότητας Justin Schlosberg   διδάσκει ΜΜΕ και δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Birkbeck   του Λονδίνου
Ομιλητές:
-Νικόλας Βουλέλης, Διευθυντής «Εφημερίδας των Συντακτών»
- Kωστής Νικολακάκος Διευθυντής Εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ»
-Ελένη Βουλτσίδου, Δημοσιογράφος Εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»
- Κώστας Ντελέζος, Δημοσιογράφος, Εκπρόσωπος στο Μεικτό Συμβούλιο ΕΣΗΕΑ Εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», Μέλος Δ.Σ. ΕΔΟΕΑΠ
-10’ Ερωτήσεις & Απαντήσεις

11:10 Διάλειμμα

11:30 4η Ενότητα – Συντονίζει ο  Βασίλης Βασιλικός
«Ενίσχυση του Τύπου με δημόσιους πόρους, έμμεση και άμεση. Η εφαρμογή διαφορετικών μεθόδων οικονομικής ενίσχυσης εφημερίδων και περιοδικών στις ευρωπαϊκές χώρες. Ηθικά προβλήματα και πρακτικά αποτελέσματα»

Ομιλητές:
- Πάνος Αμυράς, Διευθυντής Εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»
- Λευτέρης Σκιαδάς, Διευθυντής Εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ»
-Νίκος Λέανδρος,  Αντιπρύτανης Πάντειου Πανεπιστημίου, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού
-  Βασίλης Σκουρής, Διευθυντής Σύνταξης Εφημερίδας «REAL NEWS»
-Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Δημοσιογράφος Εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»
-10’ Ερωτήσεις & Απαντήσεις

12:50 Διάλειμμα

13: 20  5η Ενότητα -Συντονίζει η Μαρία Αντωνιάδου
«Το μέλλον της δημοσιογραφίας»

Εισηγητής ενότητας Jim Boumelha, Επίτιμος Ταμίας ΔΟΔ και πρώην Πρόεδρος ΔΟΔ

Ομιλητές:
-Μπάμπης Κούτρας, Διευθυντής Εφημερίδας «ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»
-Θέμης Μπερεδήμας, Δημοσιογράφος Πρόεδρος ΕΣΠΗΤ
-Γιώργος Φράγκος, Δημοσιογράφος Πρόεδρος Ενωσης Συντακτών
  Κύπρου
 - Νικόλαος Καρράς, Δημοσιογράφος Πρόεδρος ΕΣΗΕΜ-Θ
- Δημήτρης Χορταργιάς, Δημοσιογράφος Πρόεδρος ΕΣΗΕΘΣΤΕ-Ε
- Σταύρος Καπάκος, Δημοσιογράφος , Γενικός Γραμματέας ΕΣΗΕΑ
-        10’ Ερωτήσεις & Απαντήσεις
15:00  ΤΕΛΟΣ

Πληροφορίες: τηλ. 210-3675430-1


Με την παράκληση της δημοσίευσης

Έφυγε σε ηλικία 47 ετών ο δημοσιογράφος Νίκος Τσίτσας

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ

Ο εκλιπών ήταν πολιτικός συντάκτης σε εφημερίδες και ιστοσελίδες


Έφυγε από τη ζωή σήμερα τα ξημερώματα σε ηλικία 47 ετών ο δημοσιογράφος Νίκος Τσίτσας.
Ο εκλιπών υπηρέτησε το επάγγελμα ως πολιτικός συντάκτης στις εφημερίδες Έθνος και Δημοκρατία, καθώς και σε ιστοσελίδες. Αφήνει πίσω του τη σύζυγό του και την κόρη του Ζωή. Η κηδεία του Νίκου Τσίτσα θα γίνει την Δευτέρα 29 Ιανουαρίου στις 15:00 στο Κοιμητήριο Αγίου Βασιλείου στο Περιστέρι. Την θλίψη του για τον πρόωρο χαμό του δημοσιογράφου εξέφρασε ο πολιτικός κόσμος της χώρας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τη θλίψη του για την απώλεια του δημοσιογράφου Νίκου Τσίτσα που τόσο πρόωρα έφυγε από τη ζωή. Ο Νίκος Τσίτσας ήταν πολιτικός συντάκτης, που τον διέκρινε η εργατικότητα και η αγάπη για το επάγγελμα του και είχε πολλά ακόμα να προσφέρει στη δημοσιογραφία. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συναδέλφους του».
Η ΝΔ σε ανακοίνωση της αναφέρει: «Η δημοσιογραφική οικογένεια έγινε φτωχότερη, αφού έφυγε πρόωρα από τη ζωή άλλο ένα εκλεκτό της μέλος. Ο Νίκος Τσίτσας στην επαγγελματική του πορεία ασχολήθηκε με το πολιτικό ρεπορτάζ και ξεχώρισε για το ήθος, την ευπρέπεια και τον επαγγελματισμό του. Στην οικογένειά του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια».
Το Ποτάμι σε ανακοίνωσή του αναφέρει: «Ο Νίκος Τσίτσας υπηρέτησε τη δημοσιογραφία με πάθος, ήθος και αφοσίωση. Ήταν ακούραστος, εργατικός, μαχητικός, αποκαλυπτικός. Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό στο καλό ρεπορτάζ. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του».
Ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, ο οποίος σε γραπτή του δήλωση αναφέρει: «Με θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια ενός νέου ανθρώπου, μέλους της δημοσιογραφικής οικογένειας, του Νίκου Τσίτσα. Επί σειρά ετών υπηρέτησε με ήθος και συνέπεια το δημοσιογραφικό λειτούργημα. Δυστυχώς, έφυγε ένας ακόμη δημοσιογράφος πρόωρα από τη ζωή. Θέλω να εκφράσω τα θερμά συλλυπητήριά μου στους οικείους του και στη δημοσιογραφική οικογένεια».


_____________

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Δημοσιογραφία και συναίσθημα

γράφει η Μαρία Κοζάκου *
Π

οιος είναι ο ρόλος του συναισθήματος στο νέο τοπίο της δημοσιογραφίας; Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το νέο δοκίμιο Social Media and Society Journal των Charlie Beckett και Mark Deuze.
Στο πλαίσιο μιας μεταβαλλόμενης κουλτούρας των μέσων ενημέρωσης, παρατηρούμε ότι, κυρίαρχο λόγο στη ζωή των ανθρώπων καταλαμβάνει η τεχνολογία καθώς και τα Μέσα. Οι άνθρωποι ζουν τις ζωές τους μέσα από τα Μέσα. Ταυτόχρονα, η δημοσιογραφία γίνεται ολοένα και πιο επισφαλές επάγγελμα. Το άμεσο μέλλον φέρνει για τους δημοσιογράφους και προκλήσεις αλλά και ευκαιρίες. Οι σημερινοί επαγγελματίες των ειδήσεων πρέπει να εργαστούν σε αυτόν τον κόσμο, όπου το επάγγελμά τους αναμειγνύεται στις ψηφιακές mobile ζωές των ανθρώπων με γατάκια, ψώνια, αθλητισμό, μουσική, online dating και τα τελετουργικά ζευγαρώματος, την πορνογραφία, και -φυσικά- παιχνίδια.
Η δημοσιογραφία είναι πλέον μέρος της ζωής των ανθρώπων, ενώ αποτελεί επίσης κύριο συστατικό στις συνδέσεις μεταξύ της προσωπικής σφαίρας πληροφορίας του ατόμου με τους πληροφοριακούς χώρους των άλλων, κοντά ή πολύ μακριά. Η επαγγελματική δημοσιογραφία, σε αυτό το δικτυωμένο πλαίσιο (networked context), μας έρχεται ταυτόχρονα εξατομικευμένα, με βάση τις προσωπικές προτιμήσεις και τις αλγοριθμικές ρυθμίσεις που διέπονται από την ψηφιακή σκιά μας, μας θυμίζει, όμως ταυτόχρονα, ότι ανήκουμε στον ευρύτερο κόσμο γύρω μας.
Στο επίκεντρο όλων αυτών βρίσκεται το συναίσθημα. Το συναίσθημα οδηγεί όλο και περισσότερο τις στενές σχέσεις των ανθρώπων με την τεχνολογία, τροφοδοτεί τη σχέση μας με τα νέα και τις πληροφορίες και εμπνέει τους επαγγελματίες να συνεχίσουν την προσπάθειά τους σε έναν κλάδο που ουδόλως προσφέρει αξιόπιστη ανταμοιβή σε όποιον κάνει καλά τη δουλειά του. Το συναίσθημα εμπνέει τη σύνδεση.
2016-12-10-09-51-41
Διαβάστε ακόμα στο jaj
Καθώς η δημοσιογραφία και η κοινωνία αλλάζουν, το συναίσθημα αποκτά πολύ πιο σημαντική δυναμική στον τρόπο που παράγεται και καταναλώνεται η είδηση. Από τη στιγμή που το συναίσθημα λαμβάνει αυτή τη διάσταση, πρέπει να επαναπροσδιοριστεί η κλασική ιδέα για τον ορισμό της δημοσιογραφικής αμεροληψίας. Ας μην χρησιμοποιούμε τον όρο “αντικειμενικότητα”. Ο επαναπροσδιορισμός αυτός έχει τεράστια σημασία καθώς η δημοσιογραφία λαμβάνει ολοένα και περισσότερο χώρο στη ζωή μας, γίνεται ολοένα και πιο επιδραστική.
Διαβάστε ακόμα στο jaj
Διαβάστε ακόμα στο jaj
Υπάρχει μια πραγματική πλημμυρίδα online ειδήσεων, που, σε συνδυασμό με τα κλασικά ΜΜΕ, συνθέτουν μια θάλασσα πληροφοριών, τη μεγαλύτερη από ποτέ, παρά την κρίση που διέρχονται πολλοί κλάδοι των Media. Οι “καταναλωτές των ειδήσεων” έχουν περισσότερη πρόσβαση από ποτέ στη δημοσιογραφία. Τα νέα, οι ειδήσεις, η πληροφορία είναι παντού, συνεχώς. Αυτό σημαίνει ότι, πλέον, έχουμε ένα διαφορετικό είδος δημοσιογραφίας που παράγει ένα νέο είδος ειδήσεων, όπου όλα είναι συνδεδεμένα (networked).
(Bardoel & Deuze, 2001; Heinrich, 2011; Russell, 2011).

Η ελληνική εκδοχή της λεγόμενης ερευνητικής δημοσιογραφίας

  Περί δημοσιογραφίας   

Γράφειο ο Κώστας Τσαούσης *

Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 2000 – μετά την κατακρήμνιση της Σοφοκλέους και εν αναμονή της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας-ο 35χρονος χρηματιστής Χ.Κ αποφασίζει στο πλαίσιο της διασποράς των διαθεσίμων του να ξεκινήσει μια σειρά επενδύσεων σε funds που ασχολούνται με το real estate, τον τουρισμό και τα μικρά πολυτελή ξενοδοχεία σε όλο τον κόσμο. Με το πώς και το πού ασχολούνται οι σύμβουλοι του αλλά και οι δικηγόροι του στην Αθήνα και το Λονδίνο.
Το 2004 ο χρηματιστής Χ.Κ ανεβαίνει τα σκαλιά της εκκλησίας χέρι χέρι με την καλή του Ε.Λ – μια από τις πιο γνωστές τηλεπαρουσιάστριες.
Στις εκλογές του 2009 η Ε.Λ αλλάζει πόστο και από τα τηλεοπτικά πλατό καταφέρνει να περάσει το κατώφλι της Βουλής.
Στα χρόνια που ακολουθούν η Ε.Λ επενδύει στις …μεταγραφές, αλλάζοντας κόμματα και ταυτότητες.
Ο Χ.Κ και η Ε.Λ συνεχίζουν να ζουν μαζί – ο γάμος τους παρά τα κουτσομπολιά του Μένιου διατηρείται εν ισχύ.
Η Ε.Λ μετά από απίστευτες καραμπόλες καταφέρνει να στηθεί δίπλα στο νέο αρχηγό ενός γνωστού κομματικού μηχανισμού.
Όλα ωραία και καλά. Μέχρι που κάνουν την εμφάνιση τους τα paradise papers. H Ε.Λ κρεμιέται λόγω συζύγου στα μανταλάκια. Οι ερευνητές δημοσιογράφοι γράφουν και ξαναγράφουν για την συμμετοχή του συζύγου Α.Κ σε εξωχώριες εταιρείες αλλά και για το τεράστιο ηθικό ζήτημα που ανακύπτει για την Ε.Λ.
Οι ερευνητές δημοσιογράφοι με βαρύγδουπες εκφράσεις –μέχρι και ντοκουμέντα του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα ανθρώπινα δικαιώματα επιστρατεύουν- σπεύδουν να καταγγείλουν αλλά και να πανηγυρίσουν για τα … λαβράκια τους – δηλαδή τα ευρήματα από το ξεψάχνισμα αρχείων.
Στην ουσία, πολύ θόρυβος για το τίποτα. Οι ερευνητές δημοσιογράφοι ( με ή χωρίς εισαγωγικά) λειτουργούν όπως τα μέλη της περιβόητης Επιτροπής Χρέους της κα Ζωής Κωνσταντοπούλου. Πως λειτουργούν; Με απλά λόγια αρνούνται να αποδεχθούν τις πραγματικότητες των αγορών όπως εκείνες έχουν διαμορφωθεί τα τελευταία 30 χρόνια. Αν δεν αποδέχεσαι τις πραγματικότητες των αγορών τότε όλα είναι εύκολα… Έτσι, με ύφος 100 καρδιναλίων πριν το εγκεφαλικό στα έδρανα του Κονκλαβίου μπορείς να γράφεις σεντόνια για τις κινήσεις του χρηματιστή Χ.Κ- κινήσεις που και εκείνος μπορεί να αγνοεί καθ΄ολοκληρίαν και να θέτεις ερωτήματα στη σύζυγο πολιτικό για τον … άνδρα της.
Η λεγόμενη ερευνητική δημοσιογραφία – τουλάχιστον στην ελληνική της εκδοχή- «μπάζει νερά» καθώς απομακρύνεται, αν δεν έχει ήδη απομακρυνθεί από τα θεμελιώδη. Και ποια είναι τα θεμελιώδη της δημοσιογραφίας; Μια απλή, αρχική απάντηση είναι ότι η δημοσιογραφική έρευνα για να λειτουργήσει και να έχει αντίκτυπο στη κοινή γνώμη (και να ενοχλήσει την εξουσία) πρέπει πάντοτε να έχει άμεση σχέση με το χρόνο, με τη στιγμή του συμβάντος. Δεν είναι και δεν μπορεί να είναι μια ιστορική έρευνα, μια αποκάλυψη εκ των υστέρων, μια υπόθεση ξεψαχνίσματος αρχείων. Ήταν, είναι και θα είναι … «ζεστά κουλούρια».
Για την δική μου γενιά – όλοι όσοι ξεκινήσαμε να «γράφουμε» σε εφημερίδες και περιοδικά στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 χωρίς internet και κινητά τηλέφωνα- η αναφορά μας ήταν μια ταινία του 1976 – η ταινία Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου. Το πολιτικό θρίλερ σε σκηνοθεσία Άλαν Πακούλα βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο των δημοσιογράφων Καρλ Μπέρνσταϊν και Μπομπ Γούντγουορντ που πραγματεύεται τις έρευνες πάνω στο Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.
Μια ταινία υπόδειγμα για το πώς οργανώνεις μια έρευνα μέσα στα σκοτάδια και το πώς θα πρέπει να βρίσκεις το ένα μετά το άλλο στοιχείο για να συνθέσεις και να τεκμηριώσεις το θέμα – το στόρι. Γιατί, πάντα δεν βρίσκεται μπροστά σου, το «βαθύ λαρύγγι»…
Οι δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας Washington Post δεν περίμεναν να ψάξουν τα όποια αρχεία μετά την παρέλευση χρόνων αλλά μπήκαν στη μάχη τη στιγμή που έπρεπε και έβγαλαν το θέμα με συγκλονιστικές λεπτομέρειες για πρόσωπα και καταστάσεις ανοίγοντας το δρόμο για την παραίτηση του προέδρου Νίξον.
Σήμερα, τα πράγματα είναι διαφορετικά – νέα ήθη και συμπεριφορές ανάλογα και τα μέσα που χρησιμοποιούνται. Στην υπόθεση των paradise papers φαίνεται πως η δημοσιογραφία μετεξελίσσεται σε διδακτορικό στα αρχεία όπου ο επιτηδευμένος κιτρινισμός συναντά τα …αυτονόητα της αγοράς που οι θιασώτες της λεγόμενης ερευνητικής δημοσιογραφίας αγνοούν ή και αρέσκονται να παρακάμπτουν! Η πραγματική ερευνητική δημοσιογραφία δεν μπορεί παρά να συνδυάζει το ψάξιμο των αρχείων με τη γνώση της αγοράς και των προσώπων της , την ιστορική διαδρομή τους και κυρίως, την αποτίμηση επιλογών, συμπεριφορών και ενεργειών στο χρόνο και τον χώρο που εκείνες λαμβάνουν χώρα.
Με μια και μόνο κουβέντα: Business as usual. Διαφορετικά, θα πρέπει ο ερευνητής δημοσιογράφος πέραν της παράθεσης κινήσεων να μπορεί να αποδείξει ότι οι δραστηριότητες ενός επαγγελματία είναι παράνομες π.χ ξέπλυμα μαύρου χρήματος … Διαφορετικά, επιστροφή στη σεμνότητα του απλού ρεπόρτερ – γραφιά και ίσως, στη σιωπή!

___________