Ζούμε καταστάσεις απόλυτης και ωμής Χούντας... Συμπαραστεκόμαστε στον Γιώργο Φιλιππάκη

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης

ΡΕΘΥΜΝΟ

Αναζητείται ο δημοσιογράφος Γιώργος Φιλιππάκης 

Ζούμε καταστάσεις απόλυτης και ωμής Χούντας... Συμπαραστέκομαι φυσικά στον Γιώργο Φιλιππάκη και προσυπογράφω απόλυτα την τοποθέτηση του για την επίθεση στον προδότη Παπαδήμο. Αλλά, αν συνέλαβαν τον Φιλιππάκη θα πρέπει να συλλάβουν και όλους εμάς!... Δεν μας χωράνε όλα τα γήπεδα της χώρας, τρισάθλιοι ξεπουλημένοι κυβερνήτες του κράτους - προτεκτοράτο... Να το ξέρετε!... Είμαστε κάτι εκατοντάδες χιλιάδες... 

Δ.Τζ.)

~~~~~~~~~~~~

O ειδικός γραμματέας της ΕΣΗΕΑ Γιώργος Φιλιππάκης αναζητείται από τη 1 τη νύχτα σύμφωνα με δικιά του ανακοίνωση στο facebook.

Ο δημοσιογράφος αναζητείται ύστερα από την τοποθέτησή του μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο FB για τον Λουκά Παπαδημο.

Ο γνωστός αστυνομικός συντάκτης, με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση στον Λουκά Παπαδήμο, έκανε λόγο για ξεπουλημένους υπαλλήλους σημειώνοντας ότι “ο Παπαδήμος σήμερα είναι πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών ενός θεσμού που βρωμάει από απόσταση ενώ ο Στουρνάρας παίζει το ρόλο του Κεντρικού Τραπεζίτη για λογαριασμό Σόιμπλε και λοιπών καθαρμάτων στην Ευρώπη” και καταλήγει λέγοντας: “Για να είμαι ξεκάθαρος δεν θα με ενοχλούσε καθόλου αν έσκαγε και μια ακόμα βόμβα στα πόδια του Στουρνάρα”.

Ολόκληρο το κείμενο της ανάρτησης του Γ. Φιλιππάκη:

“Από τις 6 χτές το απόγευμα που ο Λουκάς Παπαδήμος τραυματίσθηκε από την αυτοσχέδια βόμβα μέσα στο αυτοκίνητό του έσπαγα το κεφάλι μου από που ερχόταν και που πήγαινε ο υπαλληλάκος αυτός της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας . Την απάντηση την έδωσε ποιος νομίζετε? Ο Αντωνάκης ο Σαμαράς. Με ποιό τρόπο? Ο Σαμαράς τηλεφώνησε στο άλλο ξεπουλημένο τομάρι τον Γιάννη Στουρνάρα γιατί κάτι προφανώς υποψιαζόταν. Και βέβαια ο Στουρνάρας του είπε την είδηση. Νωρίτερα Στουρνάρας και Παπαδήμος είχαν μυστική συνάντηση άγνωστο πού και φυσικά κανείς δεν γνωρίζει τί συζήτησαν αλλά και πού συναντήθηκαν. Και οι δύο ξεπουλημένοι υπάλληλοι των Τραπεζών ντόπιων και ξένων είναι τόσο ανακατεμένοι στο ξεπούλημα της χώρας αλλά και του εθνικού πλούτου και κυρίως ευθύνονται για το κατάντημα και την εξαθλίωση του Ελληνικού Λαού. Ο Παπαδήμος σήμερα είναι πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών ενός θεσμού που βρωμάει από απόσταση ενώ ο Στουρνάρας παίζει το ρόλο του Κεντρικού Τραπεζίτη για λογαριασμό Σόιμπλε και λοιπόν καθαρμάτων στην Ευρώπη . Για να είμαι ξεκάθαρος δεν θα με ενοχλούσε καθόλου αν έσκαγε και μια ακόμα βόμβα στα πόδια του Στουρνάρα”.

__________
http://www.nostimonimar.gr/sinelifthi-o-giorgos-filippakis/

ΟΗΕ:«Ένας ελεύθερος Τύπος προωθεί την ειρήνη και τη δικαιοσύνη για όλους»

 Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου (3 Μαΐου) 

«Να προστατεύουμε τους δημοσιογράφους»

 03/05/2017

Την ανάγκη καθολικής υποστήριξης του δικαιώματος στην αλήθεια, επισημαίνει ο γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου (3 Μαΐου).

Παράλληλα, ο γ.γ. του ΟΗΕ ζητεί να σταματήσουν οι διώξεις και τα μέτρα κατά των δημοσιογράφων, τονίζοντας ότι «ένας ελεύθερος Τύπος προωθεί την ειρήνη και τη δικαιοσύνη για όλους», ενώ κάνει ιδιαίτερη αναφορά στις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που υφίστανται κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους.

Τέλος τονίζει, πως μόνο με ηγέτες που υπερασπίζονται την ελευθερία του Τύπου μπορεί να αντιμετωπιστεί η παραπληροφόρηση.

Αναλυτικά το μήνυμα του Αντόνιο Γκουτέρες έχει ως εξής:

«Οι δημοσιογράφοι πηγαίνουν στα πιο επικίνδυνα μέρη για να "δώσουν φωνή" σε όσους δεν έχουν. 

Οι εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης υφίστανται κακοποίηση της δημόσιας εικόνας τους, σεξουαλικές επιθέσεις, φυλακίσεις, τραυματισμούς ακόμη και τον θάνατο.

Χρειαζόμαστε ηγέτες που υπερασπίζονται τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης. Αυτό είναι κρίσιμης σημασίας για να αντιμετωπίσουμε την επικράτηση της παραπληροφόρησης. 

Χρειάζεται όλοι να υποστηρίξουμε το δικαίωμά μας στην αλήθεια.

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ελευθερίας του Τύπου, ζητώ να σταματήσουν όλα τα μέτρα κατά  δημοσιογράφων γιατί ένας ελεύθερος Τύπος προωθεί την ειρήνη και τη δικαιοσύνη για όλους.

Όταν προστατεύουμε τους δημοσιογράφους, τα λόγια και οι εικόνες τους μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο μας»

________________

http://www.tovima.gr/media/article/?aid=877544

Ο καταστροφικός ρόλος των ελληνικών ΜΜΕ στην παράταση της οικονομικής κρίσης

Θάνος Κατσάμπας: «Συνεργοί στο έγκλημα»

Με άρθρο του στην huffingtonpost.gr ο κ. Θάνος Κατσάμπας, πρώην αναπληρωτής εκτελεστικός διευθυντής του ΔΝΤ, αναφέρεται στον καταστροφικό, όπως λέει ρόλο τον ΜΜΕ, «στην παράταση αρχικά της κρίσης και μετέπειτα της προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας. Πέρα από τη σκόπιμη διαστρέβλωση της αλήθειας από τον κίτρινο τύπο για την εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων (η οποία έχει και εκτενώς και επιτυχώς αναλυθεί υπό τον όρο «διαπλεκόμενα συμφέροντα» ή «διαπλοκή»), η ελληνική οικονομική κρίση αποκάλυψε επίσης την πολύ ρηχή και επιφανειακή γνώση των υποτιθέμενων έγκυρων ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης σχετικά με βασικές μακροοικονομικές έννοιες και πολιτικές.»

Ο ίδιος τονίζει μεταξύ άλλων «Στην πραγματικότητα, μόνο μια ανεπαίσθητη μειοψηφία παραδοσιακών Ελλήνων δημοσιογράφων, και, πιο πρόσφατα, ελάχιστοι σχολιαστές σε ψηφιακά μέσα, ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των δραματικών εξελίξεων της τελευταίας επταετίας. Το φτωχό εκπαιδευτικό υπόβαθρο του μέσου Έλληνα δημοσιογράφου αποδείχθηκε ότι ήταν αποτρεπτικό εμπόδιο για δημοσιογραφία υψηλής ποιότητας, ξέχωρα ​​από τις ιδεολογικές προκαταλήψεις και τις κομματικές γραμμές που τους υπαγόρευαν οι ολιγάρχες των ΜΜΕ.»

Αναλυτικά το άρθρο

Σε λίγες βδομάδες συμπληρώνονται επτά χρόνια από την έγκριση του πρώτου Μνημονίου της Ελλάδος από τους διεθνείς πιστωτές της τότε Τρόικας.

Στη διάρκεια αυτών των επτά ετών, αποκαλύφθηκε ο καταστροφικός ρόλος των ελληνικών ΜΜΕ στην παράταση αρχικά της κρίσης και μετέπειτα της προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας. Πέρα από τη σκόπιμη διαστρέβλωση της αλήθειας από τον κίτρινο τύπο για την εξυπηρέτηση πολιτικών στόχων (η οποία έχει και εκτενώς και επιτυχώς αναλυθεί υπό τον όρο «διαπλεκόμενα συμφέροντα» ή «διαπλοκή»), η ελληνική οικονομική κρίση αποκάλυψε επίσης την πολύ ρηχή και επιφανειακή γνώση των υποτιθέμενων έγκυρων ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης σχετικά με βασικές μακροοικονομικές έννοιες και πολιτικές. Παράλληλα με τους Έλληνες πολιτικούς (βλ. άρθρο μου «Η Συνομωσία των Ασχέτων») τα ελληνικά ΜΜΕ (ειδικά τα έντυπα μέσα και τα τηλεοπτικά κανάλια) έχουν τα τελευταία χρόνια ξεσκεπάσει μια θλιβερή πραγματικότητα: ότι οι εκδότες, δημοσιογράφοι, αρθρογράφοι και σχολιαστές των ελληνικών ΜΜΕ είναι οδυνηρά απληροφόρητοι σχετικά με οικονομικές έννοιες και με το θεσμικό πλαίσιο των διεθνών οργανισμών.

Οπωσδήποτε, η εφαρμοσμένη μακροοικονομική διαχείριση είναι ένα πολύπλοκο εγχείρημα που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις. Επιπλέον, το διαδικαστικό και νομικό πλαίσιο των διεθνών οργανισμών είναι ένας λαβύρινθος κανονιστικών διατάξεων. Σαν αποτέλεσμα, οι δημοσιογράφοι που θα φιλοδοξούσαν να παρέχουν μια συνεπή και αμερόληπτη κάλυψη των γεγονότων όπως εκτυλίσσονταν στην Ελλάδα από το 2010, θα έπρεπε να είναι εξοικειωμένοι τόσο με ορισμένες βασικές αρχές της οικονομικής θεωρίας, όσο και με τα νομικά πλαίσια των διεθνών οργανισμών που συνδέονται με την ελληνική κρίση.

Στην πραγματικότητα, μόνο μια ανεπαίσθητη μειοψηφία παραδοσιακών Ελλήνων δημοσιογράφων, και, πιο πρόσφατα, ελάχιστοι σχολιαστές σε ψηφιακά μέσα, ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των δραματικών εξελίξεων της τελευταίας επταετίας. Το φτωχό εκπαιδευτικό υπόβαθρο του μέσου Έλληνα δημοσιογράφου αποδείχθηκε ότι ήταν αποτρεπτικό εμπόδιο για δημοσιογραφία υψηλής ποιότητας, ξέχωρα ​​από τις ιδεολογικές προκαταλήψεις και τις κομματικές γραμμές που τους υπαγόρευαν οι ολιγάρχες των ΜΜΕ.

Δύο ήταν οι βασικοί τρόποι με τους οποίους οι εκπρόσωποι των ελληνικών μέσων ενημέρωσης συνέβαλαν στη διαιώνιση της κρίσης πολύ πέρα ​​από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Πρώτον, ως άμεσοι αρθρογράφοι ή δημοσιογράφοι στα δικά τους ΜΜΕ. Δεύτερον, ως συνομιλητές σε συνεντεύξεις με πολιτικούς, «εμπειρογνώμονες», και «αναλυτές» που ήθελαν να εκφράσουν γνώμη για τις τρέχουσες εξελίξεις.

Ως άμεσοι συντελεστές, αντί για αποσαφήνιση εννοιών, οικονομικών πολιτικών, και διαδικασιών, τα ελληνικά ΜΜΕ διαιώνισαν τη σύγχυση για τα αίτια της κρίσης και παρέτειναν τις πλάνες για τον τρόπο τερματισμού της. Το κολοσσιαίο σφάλμα σ’ αυτή τη διαδικασία ήταν η διάδοση και εμπέδωση της επιχειρηματολογίας ότι υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι εξόδου από την κρίση–η «πάλη των ιδεών» όπως ατυχώς τη χαρακτήρισε πρόσφατα ένας κατά τα άλλα έγκριτος θεράπων της 4ης Εξουσίας. Αλλά δεν υπάρχει πάλη ιδεών. Όπως ανέλυσα αλληγορικά στο άρθρο μου «Το Τραμ της Αθήνας», για μια χρεοκοπημένη χώρα όπως η Ελλάδα, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση από τη μείωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές αποκλίσεις των ατόμων που βρίσκονται στην εξουσία. Το μόνο εργαλείο στη διάθεση της (κάθε) κυβέρνησης είναι πώς να επιτύχει μια δίκαιη κατανομή του βάρους της προσαρμογής στις διάφορες κοινωνικές τάξεις–αλλά η προσαρμογή νομοτελειακά θα οδηγήσει σε ένα χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο όλης της κοινωνίας σε βάθος χρόνου. Ελάχιστα άτομα από την ελληνική δημοσιογραφική οικογένεια είχαν, αφενός το μορφωτικό υπόβαθρο και αφετέρου την επαγγελματική αυτοπεποίθηση, να εξηγήσουν αυτή τη σκληρή πραγματικότητα.

Δεύτερον, τα έντυπα, αλλά κυρίως τα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά ΜΜΕ, παρείχαν συστηματικά την ευκαιρία σε διεθνώς ανυπόληπτα μέλη της ελληνικής «άρχουσας τάξης» να παρουσιάζουν εσκεμμένα ψευδείς πληροφορίες και χαλκευμένες αναλύσεις για την υποστήριξη των προσωπικών τους στόχων. Το θέμα σ’ αυτό το σημείο δεν είναι η παραποίηση της αλήθειας από τα άτομα που έδιναν τις συνεντεύξεις: αυτό, λίγο-πολύ, ήταν αναμενόμενο. Το πρόβλημα είναι ότι οι δημοσιογράφοι και συντονιστές των εκπομπών δεν ήταν σε θέση να αντικρούσουν τα παραπλανητικά επιχειρήματα των συνομιλητών τους, λόγω ανεπαρκούς κατανόησης της οικονομικής θεωρίας και του τρόπου λειτουργίας των διεθνών οργανισμών. Σαν αποτέλεσμα, η κοινή γνώμη σπάνια είχε μια ισορροπημένη παρουσίαση των προσφάτων εξελίξεων και προοπτικών της ελληνικής οικονομίας, της πραγματικής πορείας των διαπραγματεύσεων, ή των ουσιαστικών επιπτώσεων των διαφόρων μνημονίων.

Δεν μπορεί κανείς παρά να αναλογιστεί με θλίψη πώς υποτιθέμενα έγκυρα μέσα μαζικής ενημέρωσης έγιναν «συνεργοί στο έγκλημα» με μια σειρά Ελλήνων αξιωματούχων και αυτοδιαφημιζόμενων εμπειρογνωμόνων και συνέβαλαν στη δημιουργία ψευδαισθήσεων που έχουν παρατείνει την προσαρμογή πέρα ​​από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρωζώνης. Η προβολή και διαιώνιση των όρων «πολιτική λύση» (άγνωστη έννοια σε διεθνές επίπεδο), «έντιμος συμβιβασμός» (μονομερής απόρριψη των ανειλημμένων δεσμεύσεων, δηλαδή ανέντιμη διαπραγμάτευση), «ημερομηνία-ορόσημο» (επαναλαμβανόμενη πλασματική προθεσμία για την ανάκτηση χαμένου εδάφους) είναι ορισμένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα συνενοχής των ελληνικών ΜΜΕ στον αποπροσανατολισμό του ελληνικού εκλογικού σώματος. Πέρα από τη γνωστή «διαπλοκή», τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, λόγω αμάθειας, ανικανότητας, και απειρίας, όχι μόνο διευκόλυναν τη διάδοση ανακριβειών για το τρόπο της οικονομικής ανάκαμψης, αλλά παρείχαν επίσης φόρουμ (αυτο) προβολής απαίδευτων και ημιμαθών ατόμων, που έχουν κάνει ανυπολόγιστη ζημιά στην ελληνική κοινωνία.

____

Το άρθρο αποτελεί επικαιροποιημένη σύνοψη στα ελληνικά του άρθρου μου «Partners-in-Crime: The Destructive Role of the Greek Media during the Economic Crisis» που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό New Europe το Νοέμβριο 2016.

Ο κ. Θάνος Κατσάμπας είναι Non-Resident Senior Fellow στο Atlantic Council και πρώην Αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής στο ΔΝΤ

_________________

http://www.tovima.gr/media/article/?aid=874802

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ: Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα: Κριτική για την κατάσταση σ...

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ: Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα: Κριτική για την κατάσταση σ...: Επιδείνωση των συνθηκών στα δύο τρίτα των 180 χωρών της λίστας Επιδείνωση των συνθηκών για τους δημοσιογράφους στα δύο τρίτα των 1...

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ // Εμπρησμός αυτοκινήτου δημοσιοκάφρου του Σκαι

                       Δημήτρης Κ. Τζανακάκης

ΡΕΘΥΜΝΟ

"Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρεύεται την αναγκαιότητα, γίνεται αναγκαίο το όνειρο.Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας, που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την επιθυμία της να κοιμηθεί.Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού." (Γκυ Ντεμπόρ)

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση εμπρηστικού μηχανισμού στο αυτοκινήτο του Γ. Παπαχρήστου κάτω από το σπίτι του στον Άγιο Δημήτριο, στις 18/4 τα ξημερώματα.

Ο Γ. Παπαχρήστος αποτελεί ένα ανθρώπινο σκουπίδι των δημοσιογραφικών κύκλων. Η πορεία του παρόμοια με των ομοίων του. Ενας πολιτικός γυρολόγος που την εκάστοτε χρονική περίοδο καλείται να εξυπηρετήσει τα ανάλογα εξουσιαστικά συμφέροντα ειτέ αυτά είναι πολιτικά είτε οικονομικά, όπως αποδεικνύει η διαδρομή του από τον "πράσινο" ΔΟΛ στον νεοφιλελεύθερο σκάι.

--Ποιός είναι όμως ο ρόλος του θεσμού του δημοσιογράφου;

Για μας ο δημοσιογράφος αποτελεί ένα ζωτικό κομμάτι ενός ιδεολογικού μηχανισμού των μέσων μαζικής εξαπάτησης, ο οποίος καλείται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Η πρακτική τους για να επιτύχουν τα ανωτέρω συμφέροντα είναι η καλλιέργεια φόβου και ο εξωραϊσμός καταστάσεων,το δε μέσο τους είναι η παραπλάνηση για την δημιουργία της δικής τους πραγματικότητας. Στην ελληνική "δημοκρατία" που φαινομενικά πρυτανεύει η ελευθερία του λόγου, ο πλουραλισμός των απόψεων ως δια μαγείας δείχνει να κατευθύνεται μονομερώς για την εξυπηρέτηση της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Το αποτέλεσμα είναι η άβουλη "κοινή γνώμη"να άγεται και να φέρεται αναλόγως με την κατεύθυνση των πληροφοριών που διακινούν οι ντελάληδες των μιντιακών κύκλων, αναζητώντας πάντα την ασφάλεια και την ηρεμία στην οποία εδράζεται η δύναμη του κράτους για την επιβολή του καθεστώτος ασφάλειας και όχι μόνο.

--Πως όμως το ψέμα μεταφράζεται σε βίωμα και διαμορφώνεται η άποψη της "κοινής γνώμης";

Τα μέσα μαζικής εξαπάτησης μέσω της δύναμης της εικόνας δημιουργούν και αναπαράγουν μια φούσκα εικονικής πραγματικότητας, όπου συνδιάζονται σπασμένα ακυρωτικά μηχανήματα με την κοινή παραβατικότητα, ο ένοπλος επαναστατικός αγώνας με τις τυφλές επιθέσεις των τζιχαντιστών, το lifestyle με την υποκουλτούρα, η αλληλεγγύη στους μετανάστες με την φιλανθρωπία των μκο και η σύνδεση του μαχητικού αντιφασισμού με τις ρατσιστικές επιθέσεις των φασιστών.Το αποτέλεσμα όλων των ανωτέρων είναι η εγκαθίδρυση μιας στρεβλής και παραποιημένης αλήθειας στο υποσυνείδητο της "μάζας"η οποία πλέον αποτελεί για το κράτος και το κεφάλαιο την εφεδρεία των δήμιων πολιτών και των πιστών χειροκροτητών.

--Τι εγκαθιδρύεται όμως μέσω της φούσκας εικονικής πραγματικότητας που βιώνει η "μάζα";

Εμείς αναγνωριζουμε δυο παράλληλες διαδικασίας, η μια ορατή και η δεύτερη αόρατη. Η ορατή πλευρά που βασίζεται στην κατευθυνόμενη απαίτηση της "μάζας" για μεγαλύτερο έλεγχο και ασφάλεια δημιουργεί φυλακές υψίστης ασφαλείας και υπόγειες πτέρυγες ειδικών συνθήκών για τους αναρχικούς αντάρτες πόλης, κάμερες σε κάθε γωνιά της πόλης, μπάρες ελέγχου, στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, εξοντωτικές ποινές φυλάκισης σε όσους αντιστέκονται στη σαπίλα του υπάρχοντος, μπάτσους σε κάθε γειτονιά και πάρκα "αναψυχής" και κατανάλωσης για την απρόσκοπτη κυκλοφορία του εμπορεύματος. Το μη ορατό κομμάτι που αναγνωρίζουμε άπτεται του συνόλου των κοινωνικών σχέσεων που δομουνται κάτω απο το καθεστώς της εικονικής πραγματικότητας.Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι σύγχρονες αστικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις του φόβου, της ρουφιανιάς, της υπερκατανάλωσης, της αποξένωσης , του φιλοτομαρισμού και της απάθειας, της πατριδολαγνείας και της θρησκοληψίας.Όλα αυτά συνθέτουν την κοινωνία ελέγχου και διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό καθεστώς νεκρικής σιγής που προσπαθεί να καταπνίξει τις αντιστάσεις των "αόρατων" και "παράνομων" αυτής της κοινωνίας.

Δημιουργείται λοιπόν ένας φαύλος κύκλος μεταξύ κράτους/κεφαλαίου, μέσων μαζικής εξαπάτησης και "κοινής γνώμης" που καταλήγει να είναι αυτόνομος και αλληλοτροφοδοτούμενος.

Ως εχθροί της κοινωνίας του θεάματος σπάμε αυτόν τον φαύλο κύκλο μέσα απο τον αναρχικό αγώνα, όπως τον έχουμε ορίσει στο πρώτο μας κείμενο. Παίρνουμε θέση μάχης επιλέγοντας οι ίδιοι τα μέσα του αγώνα, ξεφεύγοντας απο τα όρια της αστικής νομιμότητας. Συνδιάζουμε τις ανοιχτές με τις συνωμοτικές δράσεις, τις μοιραστικές κειμένων με τους εμπρησμούς, της εκδηλώσεις αλληλεγγύης με τις πολιτικές δολοφονίες, τις καθημερινές αντιστάσεις με την διαρκή επαναστατική δράση, λειτουργώντας αντιπαραθετικά στις επίπλαστες κοινωνικές σχέσεις που υποτάσσει η κυριαρχία και δημιουργώντας πραγματικές σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης μέσα στις δομές του αναρχικού αγώνα.Απεμπολούμε τη σχέση θεατή και υποβολέα μέσα απο τις δομές αντιπληροφόρησης και χτίζουμε άμεσες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις μέσα απο την αυτοοργανωμένη έκφραση και τη συλλογική δράση.Αρνούμαστε να γίνουμε υποχείρια του φόβου και της διαστρέβλωσης της που καλλιεργείται, επιλέγοντας τον δρόμο της επίθεσης στο καθεστώς προτάσσοντας το αυτοξεπέρασμα των δοσμένων κοινωνικών ρόλων μέσα απο τις εξεγερτικές διαδικασίες.Βασική μας επιδίωξη είναι η μεταφορά του φόβου που σπέρνουν τα μέσα μαζικής εξαπάτησης και η αντανάκλαση του πεδίου μάχης στις αυλές των μηχανισμών του συστήματος.

Κλείνοντας παρατηρούμε ότι η αριστερή διαχείριση του κράτους επιδιώκει την οριοθέτηση των μέσων αγώνα καθώς και την την ενσωμάτωση/αποπολιτικοποίηση των πρακτικών του που παρεκκλίνουν της νομιμότητας.Αυτό έχει δυο αποτελέσματα με δυο ξεχωριστούς φορείς.Αρχικά την ασυλοποίηση των εξεγερτικών δράσεων στα Εξάρχεια, δράσεις στις οποίες στεκόμαστε συναισθηματικά αλληλέγγυοι αλλά και απέναντι στο βαθμό που αυτές δεν εξαπλώνονται σε όλο το εύρος των μητροπόλεων και λειτουργούν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης.Παράλληλα το δεύτερο αποτέλεσμα είναι η εσωτερίκευση του φόβου και της καταστολής από αυτούς που υποτίθεται οτι αντιστέκονται και έχει ως απότοκο την οριοθέτηση των μέσων και την στηλίτευση πρακτικών που ξεφεύγουν από τα όρια που υποτάσσει το κράτος, όπως είναι ο ξυλοδαρμός των σκυλιών της εξουσίας. Ζητούμενο είναι η ενότητα θεωρίας και πράξης, μέσων αγώνα και πρακτικών, εντασσόμενα όλα σε μια διαρκή επαναστατική δράση για να γίνουμε πραγματικά επικίνδυνοι ως εξεγερμένοι για την καθεστηκυία τάξη.

Αλληλεγγύη σε όλους τους αναρχικούς επαναστάτες και σε όσους πραγματοποιούν τις επιθέσεις τους.

Επίθεση με όλα τα μέσα σε κράτος, κεφάλαιο και θεσμούς κυριαρχίας

Υ.Γ. Μέσα απο τις συνομωτικές δράσεις, την οργάνωση αυτών και την επιθυμία για επίθεση μπορείς να καταστρέψεις τα πλάνα των εξουσιαστών με την ίδια ευκολία που δίνεις φωτιά σε ένα τσιγάρο

Πυρήνας Δράσης/Μητρόπολις Εάλω - FAI/IRF
https://athens.indymedia.org/post/1572184/

Predators of Press Freedom Welcomed in the U.S. (Αρπακτικά της Ελευθερίας του Τύπου ζώα στις Η.Π.Α.)

Reporters Without Borders

Αγαπητέ φίλε, Πρόεδρος Trump έσπευσε να αναλάβει δράση την Πέμπτη το βράδυ κατά μία χημική επίθεση κατά αμάχων που πιθανότατα διαπράχθηκαν από την κυβέρνηση της Συρίας. Ωστόσο, παρέμεινε σφιχτά χείλη, όταν δύο ηγέτες από τις πιο καταπιεστικές χώρες του κόσμου για τη δημοσιογραφία επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή την εβδομάδα. Φαίνεται απίθανο ότι κατάφωρες παραβιάσεις της ελευθερίας του Τύπου στην Αίγυπτο και την Κίνα αυξήθηκαν κατά τις συνεδριάσεις του ατού με τον Κινέζο Πρόεδρο Xi Jinping ή του προέδρου της Αιγύπτου ελ-Σίσι. Έτσι, σε Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) έχουν αναλάβει οι ίδιοι να το πράξει.  ΑΙΓΥΠΤΟΣ Οι δημοσιογράφοι είναι συνεχώς υπό απειλή στην Αίγυπτο. Από το 2014, ο Πρόεδρος ελ-Σίσι έχει εξαπολύσει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον των μέσων μαζικής ενημέρωσης . Σύμφωνα με ένα αντιτρομοκρατικό νόμο που εγκρίθηκε τον Αύγουστο του 2015 οι δημοσιογράφοι είναι υποχρεωμένοι για λόγους εθνικής ασφάλειας να αναφέρει μόνο την επίσημη εκδοχή των επιθέσεων «τρομοκρατικές». Με άλλα λόγια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι νομική αδυναμία να αναφέρουν βίαιες επιθέσεις εναντίον αμάχων, εκτός ελ-Σίσι εγκρίνει, δίνοντας τον πλήρη έλεγχο της διάδοσης των πληροφοριών. Οι δημοσιογράφοι συχνά κατηγορούνται για τη διάδοση ψευδών πληροφοριών, όταν επικρίνουν την κυβέρνηση, η οποία οδηγεί σε αυτολογοκρισία μεταξύ δημοσιογράφων για το φόβο να διωχθεί ή να φυλακιστεί. Αίγυπτος κατατάσσεται μια ασήμαντη 159 από τις 180 χώρες σε Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου RSF του 2016, με τουλάχιστον 24 δημοσιογράφοι και πολίτες δημοσιογράφους στη φυλακή αυτή τη στιγμή.  ΚΙΝΑ Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Xi Jinping, το Κομμουνιστικό Κόμμα ασκεί πλήρη έλεγχο σε πολλά μέσα ενημέρωσης της Κίνας. Οι ανεξάρτητοι δημοσιογράφοι συχνά παρενοχλούνται και φυλακιστεί με κατηγορίες όπως «μη εξουσιοδοτημένη κριτική» της κυβέρνησης και του Προέδρου. Προστέθηκε στη λίστα RSF του Τύπου αρπακτικά της ελευθερίας από τη στιγμή που έγινε πρόεδρος, Ξι είναι παγκοσμίως ηγετική λογοκριτή της κριτικής στο Διαδίκτυο.RSF έχει μετρήσει τουλάχιστον 21 δημοσιογράφοι και 81 δημοσιογράφοι πολίτη / bloggers που είναι σήμερα φυλακισμένοι, καθιστώντας την Κίνα χειρότερη δεσμοφύλακας του κόσμου των δύο πολιτών και των επαγγελματιών δημοσιογράφων με περισσότερες από 100 συνολικά επί του παρόντος υπό κράτηση. Βαθμολογήθηκε 176η από τις 180 στις Index RSF, η Κίνα έχει ένα από τα πιο μελαγχολική αρχεία της ελευθερίας του Τύπου στον πλανήτη.  Εμείς στο RSF Δεσμευόμαστε να σταθεί σε αυτά τα αρπακτικά της ελευθερίας του Τύπου. Δωρεά για την RSF και σπρώξτε πίσω από τη λογοκρισία των μέσων ενημέρωσης σε όλες τις γωνιές του πλανήτη.  Με εκτιμιση, RSF Team

Η ΕΣΗΕΑ για το αυτόφωρο σε θέματα Τύπου

ΠΕΡΙ ΤΥΠΟΥ

Τροχοπέδη

στην δημοσιογραφική έρευνα

το αυτόφωρο

Άλλο ένα κρούσμα αυτόφωρης διαδικασίας για δημοσίευμα εφημερίδας υπήρξε σήμερα.

Μετά από μήνυση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γ. Στουρνάρα και της συζύγου του Λίνας Νικολοπούλου-Στουρνάρα κινήθηκε η σχετική διαδικασία σε βάρος του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη.

Ο διευθυντής, όμως, της εφημερίδας «DOCUMENTO» προσήλθε αυτοβούλως στο αστυνομικό τμήμα Καλλιθέας και στη συνέχεια οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Ποινικής Δίωξης, ο οποίος τελικώς διέταξε προκαταρκτική εξέταση για το θέμα και άφησε ελεύθερο τον δημοσιογράφο.

Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ οφείλει να επισημάνει ότι το αυτόφωρο που προβλέπεται σε θέματα Τύπου συγκρούεται με την ελευθερία της έκφρασης και έχει αποδειχθεί τροχοπέδη στη δημοσιογραφική έρευνα. Η ΕΣΗΕΑ θέτει για μια ακόμη φορά το αίτημα της κατάργησης του αυτοφώρου για τους δημοσιογράφους.

Η δημοσιογραφία οφείλει να ασκείται με συγκεκριμένους κανόνες, αλλά και την ελευθερία του Τύπου οφείλουν να την υπερασπίζονται και να την προστατεύουν όλοι. 

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση